சிக்கல் சிங்காரவேலவர் நவநீதேஸ்வரர் கோயில்

திருவாரூரிலிருந்து நாகப்பட்டினம் போகும் சாலையில், நாகைக்கு ஐந்து கிலோமீட்டர் முன்னால் வருகிறது சிக்கல். ஊரின் பெரிய கோயில் சிவனுக்குரியது: மூலவர் நவநீதேஸ்வரர், தமிழில் வெண்ணெய்ப்பிரான்; அம்பாள் வேல்நெடுங்கண்ணி. ஆனால் இந்த ஊரைத் தமிழகம் அறிவது, அதே வளாகத்தில் தனிச் சன்னிதியில் வேல் ஏந்தி நிற்கும் சிங்காரவேலவரால்தான். அறுபடை வீடுகளுக்கு அடுத்து ‘ஏழாம் படைவீடு’ என்று பக்தர்கள் செல்லமாகச் சொல்லும் அளவுக்கு அவர் புகழ் பெற்றவர். இங்கே உற்சவரே மூலவராகவும் வணங்கப்படுகிறார். சிவன், முருகன் மட்டுமல்ல; கோல வாமனப் பெருமாளுக்கும் இதே வளாகத்தில் கோயில் உண்டு. சைவமும் வைணவமும் ஒரே மதிலுக்குள் சேர்ந்திருப்பது இந்தக் கோயிலின் அடையாளம்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: ஒரு காலத்தில் இந்த இடம் மணம் வீசும் மல்லிகைக் காடு. இறைச்சி உண்டதற்காகச் சிவனின் சாபம் பெற்ற காமதேனு, அவர் சொன்னபடி இங்குள்ள குளத்தில் மூழ்கி எழுந்து பாவம் தீர்ந்தது. நன்றியோடு அது சுரந்த பால் குளம் முழுவதும் நிறைந்தது; அதுவே பாற்குளம். அருகே ஆசிரமம் அமைத்துத் தவம் செய்து வந்த வசிட்ட முனிவர், குளத்தின் மேல் மிதந்த வெண்ணெயைத் திரட்டி ஒரு லிங்கம் செய்து பூஜித்தார். பூஜை முடிந்ததும் அதை வேறோர் இடத்தில் வைக்க எண்ணித் தூக்கினார். லிங்கம் அசையவில்லை; தரையோடு ஒட்டிக்கொண்டு கல்லாகிவிட்டது. ‘சிக்கெனப் பிடித்தேன்’ என்று மாணிக்கவாசகர் பாடியது போல, இறைவன் அந்த இடத்திலேயே சிக்கிக்கொண்டார். அசையாமல் நின்ற அந்த நிகழ்வே ஊருக்குப் பெயரானது; பசுவின் பாலிலிருந்து திரண்ட வெண்ணெயே மேனியானதால், இங்கே சிவனுக்கு நவநீதேஸ்வரர் என்று வடமொழிப் பெயர்.

முருகனின் கதை இங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. சூரபத்மனை வெல்லப் புறப்பட்ட முருகன், சிக்கலில் அன்னை பார்வதியிடம் சக்தி வேலைப் பெற்றார்; பிறகு திருச்செந்தூரில் பாசறை அமைத்துச் சூரசம்ஹாரம் செய்தார். அதன் நினைவாகக் கந்த சஷ்டியின் ஐந்தாம் நாள் இரவு, சூரசம்ஹாரத்துக்கு முந்தைய நாள், இங்கே ‘வேல் வாங்கும்’ வைபவம் நடக்கிறது. அன்னையிடம் வேல் பெறும் அந்த நேரத்தில் சிங்காரவேலவரின் திருமேனியில் வியர்வை முத்துக்கள் அரும்புவதைக் காணவே பக்தர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வருகிறார்கள். அருணகிரிநாதர் இந்த முருகனைத் திருப்புகழில் பாடியிருக்கிறார்.

இந்த முருகன் சிலையைப் பற்றி ஒரு சிற்பியின் கதையும் உண்டு. சிக்கல், எட்டுக்குடி, எண்கண் ஆகிய மூன்று ஊர் முருகன் சிலைகளும் ஒரே சிற்பியின் கைவண்ணம். சிக்கல் சிலையை முடித்ததும், இதைப் போல் இன்னொன்று செய்யக்கூடாது என்று அவர் தன் வலக்கைப் பெருவிரலை வெட்டிக்கொண்டார். கனவில் முருகன் தோன்றியதால் மீண்டும் உளி எடுத்து எட்டுக்குடி சிலையைச் செய்தார்; பிறகு தன் கண்களைக் குருடாக்கிக்கொண்டார். மூன்றாவது கனவுக்குப் பின், மகளின் உதவியோடு மயில் மேல் அமர்ந்த முருகனைச் செதுக்கத் தொடங்கினார். ஒருநாள் உளி தவறி மகளின் மேல் பட்டது; தெறித்த ரத்தம் தந்தையின் கண்ணில் விழுந்ததும் பார்வை திரும்பியது. அந்த ஊருக்கு ‘என் கண்’, எண்கண், என்று பெயர் வந்தது.

மற்ற ஊர்களில் தலத்தின் சிறப்பையே முன்வைத்துப் பாடிய ஞானசம்பந்தர், இங்கே சுவாமியையும் அம்பாளையும் அவர்களுடைய சொந்தப் பெயர்களாலேயே அழைக்கிறார். கோயிலுக்குப் பின்னால் மேற்கே பாற்குளம் இருக்கிறது; க்ஷீர புஷ்கரிணி என்பது அதன் வடமொழிப் பெயர். தல விருட்சம் மல்லிகை; பழைய மல்லிகைக் காட்டின் நினைவாக, உள் பிராகாரத்தின் தெற்கே தட்சிணாமூர்த்திக்கு அருகில் ஒரு மல்லிகைக் கொடி இன்றும் படர்ந்திருக்கிறது.

Sikkal is on the Tiruvarur-Nagapattinam road, five kilometres before Nagapattinam. Its great temple belongs to Shiva as Navaneetheswarar, the Butter Lord, Vennaipiran in Tamil, with the Goddess Velnedunkanni. Yet the name Sikkal is known across Tamil Nadu because of Singaravelar, the Murugan who stands with his Vel in his own shrine inside the same complex, so revered that devotees call this an unofficial seventh Padai Veedu after the six abodes. Here the festival image itself is worshipped as the main deity. Vishnu is present too, as Kolavamana Perumal, with his own temple within the walls, and that coming together of Shaiva and Vaishnava worship is the mark of the place.

The temple legend goes like this. Long ago the land was a fragrant jasmine forest. Kamadhenu, the wish-giving cow, had eaten meat and been cursed by Shiva, and at his word she bathed in the pond here and was freed of her sin. In gratitude she poured out milk until the pond was full: the Parkulam, the milk tank. The sage Vasishta, doing penance in an ashram nearby, gathered the butter floating on its surface, shaped it into a lingam and worshipped it. When the rite was over he tried to lift it and set it somewhere else, but the lingam would not move; it had stuck fast and turned to stone. As Manikkavasagar sang, "I have caught hold of him tight", and the Lord was caught here for good. That is how the village came to be called Sikkal and the Lord Vennaipiran.

Murugan's story begins here as well. Setting out to defeat Surapadman, he received the Shakti Vel from his mother Parvati at Sikkal, then made camp at Tiruchendur and fought the battle there. So on the fifth night of Kanda Sashti, the eve of the Soorasamharam, Sikkal holds its Vel-receiving ceremony, and crowds come to see beads of sweat break out on Singaravelar's image as he takes the Vel from his mother. Arunagirinathar sang to this Murugan in the Thiruppugazh.

A sculptor's story is told about the image. The Murugans of Sikkal, Ettukudi and Enkan are all the work of one man. When the Sikkal Murugan was done, the craftsman was so overwhelmed that he chopped off his own right thumb, vowing that nothing like it would ever leave his hands again. Murugan came to him in a dream, and he carved the Ettukudi image anyway, then blinded himself. After a third dream he began, with his daughter's help, a Murugan seated on the peacock. One day his chisel slipped and cut the girl; her blood splashed into his eyes and his sight came back, and the village was named Enkan, "my eye".

In his hymn, Thirugnanasambandar praises the deities by name and not only the place: Vennaip Piran and Velnedunkanni. The Parkulam lies behind the temple, to the west, and is also called the Ksheera Pushkarini. The sacred plant is jasmine, and in memory of the old jasmine forest a jasmine creeper still grows in the southern part of the inner prakaram, near Dakshinamurti.

பொருள்: வானில் உலவும் நிலவு வந்து தொட்டுச் செல்லும் அளவுக்கு உயர்ந்த மதில்களும் மாளிகைகளும், தேன் ததும்பும் மலர்ச்சோலைகளும் நிறைந்து விளங்குவது சிக்கல். அங்கே வீற்றிருக்கும் வெண்ணெய்ப் பெருமான், காமனை நெற்றிக்கண்ணால் எரித்தவர். அவருடைய திருவடிகளை ஞானத்தோடு நினைப்பவர்களின் வினைகள் தேய்ந்து அழியும் என்கிறார் சம்பந்தர்.

Meaning: In Sikkal, with walls and mansions so tall that the roaming moon brushes them, and flower groves overflowing with honey, dwells Vennai Perumaan, the Lord of butter, who burned the god of love with his forehead eye. Sambandar says that the karma of those who think of his feet with true understanding wears away.

கி.பி. சிவனுக்கு எழுபது கோயில்களைக் கட்டியவன் என்று போற்றப்படும் கோச்செங்கட்சோழன் கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டுக்கும் முந்தையவன்; சிக்கலும் அவற்றில் ஒன்று. தேவர் நிறுவியது, முனிவர் நிறுவியது, மனிதர் நிறுவியது என்ற மூன்று வகையில், வசிட்டர் லிங்கம் அமைத்த இக்கோயில் ‘ரிஷி பிரதிஷ்டை’ வகையைச் சேர்ந்தது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் திருஞானசம்பந்தர் இங்கே பதிகம் பாடினார்; அதனால் இது தேவாரம் பெற்ற காவிரித் தென்கரைச் சோழ நாட்டுத் தலங்களில் ஒன்று. பிற்காலத்தில் அருணகிரிநாதர் இங்குள்ள முருகனைத் திருப்புகழில் போற்றினார். சிற்பியின் கதையின் இன்னொரு வடிவத்தில், அவர் விரலை வெட்டியதும் கண்ணைப் பறித்ததும் முத்தரசன் என்ற சோழ மன்னன்; மூன்றாவது சிலையைக் கண்டபின் அவன் சிற்பியிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான். இன்று கோயில் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகத்தில் உள்ளது.

The Chola king Kochengat Chola, who lived before the 4th century CE, built seventy temples for Shiva, and Sikkal is one of them. Of the three kinds of foundation, by gods, by sages and by men, this is a Rishi Pratishtha temple, its lingam set up by Vasishta. In the 7th century Thirugnanasambandar sang a pathigam here, which places Sikkal among the Thevaram shrines of the Chola country south of the Kaveri. Arunagirinathar later praised its Murugan in the Thiruppugazh. A second version of the sculptor's tale blames a Chola ruler, Mutharasan: he ordered the thumb severed and later the eyes blinded, and only on seeing the third Murugan did he understand what he had done and ask forgiveness. The temple is administered today by the HR&CE Department.