வேதாரண்யம் வேதாரண்யேஸ்வரர் கோயில் (திருமறைக்காடு)

நாகப்பட்டினத்திலிருந்து தெற்கே சுமார் நாற்பது கிலோமீட்டர், வங்கக் கடலை ஒட்டியிருக்கிறது வேதாரண்யம். மறை என்றால் வேதம், காடு என்றால் வனம்; மறைக்காடு, வேதவனம், வேதாரண்யம் மூன்றுக்கும் ஒரே பொருள். கிழக்கிலும் மேற்கிலும் ஐந்து நிலை ராஜகோபுரங்கள், உள்ளே மூன்று பிராகாரங்கள். கிழக்குப் பார்த்த கருவறையில் சுயம்புவான கருங்கல் லிங்கமாக வேதாரண்யேஸ்வரர் (திருமறைக்காடர்). லிங்கத்தின் பின்புறச் சுவரில் மணமகனும் மணமகளுமாகச் சிவனும் உமையும் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; இந்த ஊரில் என்றும் மாப்பிள்ளைக் கோலத்தில் இருப்பவர் என்பதால் 'மறைக்காட்டு மணாளர்' என்றும் போற்றுவார்கள். அம்பாள் வேதநாயகி; தமிழில் 'யாழைப் பழித்த மொழியாள்'. இறைவனுக்கு ஒன்று, தேவிக்கு ஒன்று, பிள்ளையாருக்கு ஒன்று என மூன்று துவஜஸ்தம்பங்கள் நிற்பதும் இங்கே காணக்கூடிய சிறப்பு. கடலோர ஊரில் வீட்டுக் கிணறுகளில் உப்பு நீர்தான் வரும்; ஆனால் கோயில் கிணற்று நீர் இனிக்கும், அதனால் ஊரே குடிநீருக்கு இங்கே வருகிறது.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: நான்கு வேதங்களும் மனித உருவெடுத்து அருகிலுள்ள நாலுவேதபதியில் தங்கின. புஷ்பவனத்தில் பூப் பறித்து, ஊரின் வடக்கே உள்ள வேதாமிர்த ஏரியிலும் கோயிலின் மணிகர்ணிகையிலும் நீராடி, தினமும் கிழக்கு வாசல் வழியே வந்து இறைவனைப் பூஜித்தன. கலியுகம் வந்ததும், "இனி மண்ணில் எங்களுக்கு வேலை இல்லை" என்று சொல்லிப் பிரதான வாசலைத் தாழிட்டுவிட்டுப் புறப்பட்டன. அதன் பிறகு மக்கள் பக்கத்தில் உள்ள சிறிய திட்டி வாசல் வழியாகவே வணங்கினார்கள். காலங்கள் கடந்தன. தலம் தலமாகப் பாடிக்கொண்டு வந்த அப்பரும் சம்பந்தரும் ஒருசேர இந்த ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். மூடிய கதவைப் பார்த்துக் காரணம் கேட்டார்கள். இளையவரான சம்பந்தர், "நீங்கள் பாடுங்கள், இந்த வாசல் திறக்கட்டும்" என்று மூத்தவரான நாவுக்கரசரிடம் கேட்டுக்கொண்டார். 'பண்ணின் நேர் மொழியாள்' என்று தொடங்கி அப்பர் பத்துப் பாசுரங்கள் பாடி முடித்ததும் கதவு திறந்தது. உள்ளே போய்த் தரிசித்த பிறகு, சம்பந்தர் 'சதுரம் மறைதான்' என்று தொடங்கும் பதிகம் பாட, கதவு மீண்டும் மூடிக்கொண்டது. வடமொழி வேதமும் தென்தமிழ்ப் பதிகமும் இறைவன் முன் ஒன்றே என்பதை உலகுக்குக் காட்டிய இடம் இது. இதே நாட்களில்தான், கூன் பாண்டியனின் நோய் தீர்க்க மதுரைக்கு அழைப்பு வந்தது. "கிரகங்கள் சரியில்லை, இப்போது போக வேண்டாம்" என்று அப்பர் தடுக்க, சிவனடியாருக்குக் கோள்களால் எந்தத் தீங்கும் இல்லை என்று சம்பந்தர் பாடிய கோளறு பதிகம் பிறந்ததும் இங்கேதான்.

இறைவனின் மணக்கோலத்துக்கும் ஒரு கதை உண்டு. கயிலாயத்தில் சிவனுக்கும் உமைக்கும் கல்யாணம்; அதைப் பார்க்க விண்ணவரும் முனிவரும் ஒரே பக்கம் குவிந்ததில் பூமியே ஒரு பக்கம் சாய்ந்தது. சமன் செய்ய அகத்தியரைத் தெற்கே அனுப்பினார் இறைவன். "அந்தக் கல்யாணக் காட்சி எனக்குக் கிடைக்காதா?" என்று ஏங்கிய முனிவருக்கு, வேதவனத்தில் காட்டுவதாக வாக்களித்தார். அகத்தியர் தங்கித் தவம் செய்த இடம் இன்றைய அகஸ்தியன்பள்ளி. சொன்னபடியே, சித்திரை வளர்பிறை சப்தமி நண்பகலில் மணக்கோலத்தைக் காட்டினார் இறைவன். அந்த நினைவாக ஆண்டுதோறும் சித்திரையில் திருக்கல்யாண விழா நடக்கிறது. அந்தத் திருமணத்தைக் காண்பதற்காகவே நவக்கிரகங்கள் இங்கே ஒன்பதும் ஒரே திசை நோக்கி ஒரே வரிசையில் நிற்கின்றன.

இது சப்தவிடங்கத் தலங்களில் ஒன்று. விண்ணுலகப் போரில் இந்திரன் பக்கம் நின்று வெற்றி தேடித் தந்த மன்னன் முசுகுந்தனுக்கு, பரிசாகக் கிடைத்த ஏழு விடங்க மூர்த்திகளில் ஒன்று இங்கே, பச்சை மரகதக் கல் லிங்கமாக, தியாகேசர் சன்னிதியில் இருக்கிறது; அதற்குக் காலையிலும் மாலையிலும் பூஜை உண்டு. இங்குள்ள விடங்கரின் நடனம் ஹம்ச நடனம். 'வேதாரண்யம் விளக்கழகு' என்பது பழமொழி; மாலை வழிபாட்டில் வரிசை வரிசையாகச் சரவிளக்குகள் ஒளிரும் காட்சி கண்ணை நிறைக்கும். அந்த விளக்குக்குப் பின்னால் ஒரு கதை: கருவறையில் அணையப்போன தீபத்தின் நெய்யைக் குடிக்க வந்த எலி, தெரியாமல் திரியை இழுத்துவிட, சுடர் பளிச்சென்று பெரிதானது. அந்த எலியையே அடுத்த பிறவியில் மகாபலிச் சக்கரவர்த்தி ஆக்கினார் இறைவன். தேவியின் பேச்சு கலைமகளின் யாழோசையையும் தோற்கடித்ததால், இந்தக் கோயிலின் சரஸ்வதி தன் இசைக்கருவியைக் கீழே வைத்துவிட்டாள்; கையில் ஏடு மட்டும் ஏந்தித் தவம் செய்யும் கோலத்தில் இருக்கிறாள். ராமபிரான் நிறுவி வழிபட்ட விஷ்ணு துர்க்கையும், தெற்கு நோக்கித் திரிபங்க நிலையில் புன்னகையோடு நிற்கும் துர்க்கையும் இங்கே உண்டு. இலங்கைப் போரின் பாவம் தீர ராமன் இங்கே வந்தபோது, அவனைத் துரத்தி வந்த வீரஹத்தியை மேற்குக் கோபுர வாசல் விநாயகர் ஒரு காலைத் தூக்கி விரட்டினார்; அவர் வீரஹத்தி விநாயகர். அருகிலுள்ள ராமர் பாதத்தில் ராமனின் பாதச் சுவடுகள் போற்றப்படுகின்றன. அறுபத்து மூவரோடு தொகையடியார் பத்துப் பேருமாக எழுபத்து மூவருக்கும் இங்கே சிலைகள் உண்டு. சக்தி பீடங்களில் இது சுந்தரி பீடம்.

தல விருட்சம் வன்னி; இங்குள்ள வன்னி மரத்தின் ஒரு பக்கம் நீண்ட முள்ளுள்ள காய்களும், மறு பக்கம் உருண்டையான முள்ளில்லாத காய்களும் காய்க்கின்றன. புன்னையும் தல மரம். புனித நீர் இரண்டு: வளாகத்துக்குள்ளேயே இருக்கும் மணிகர்ணிகைக் குளம், ஊரின் கிழக்கே அலை அடிக்கும் கடல் (வேத தீர்த்தம்).

Vedaranyam sits on the Bay of Bengal, about forty kilometres south of Nagapattinam. Marai is the Veda and kadu a forest, so Maraikadu, Vedavanam and Vedaranyam all mean the same thing: the forest of the Vedas. Five-tiered rajagopurams stand on the east and the west, with three prakarams inside. In the east-facing sanctum Vedaranyeswarar, also called Thirumaraikadar, is a self-manifested granite lingam, and behind it a sculpture shows the Lord and the goddess as bride and groom, which is why he is also Maraikatturaiyum Manalar, "the bridegroom who dwells in Maraikadu". The goddess is Vedanayaki, in Tamil Yazhai Pazhitha Mozhiyal, "she whose voice puts the yazh to shame". The Lord, the goddess and Vinayagar each have a flagstaff of their own. In this seaside town the house wells give salty water, but the temple's water is sweet, and the whole town draws its drinking water here.

The temple legend goes like this. The four Vedas took human form and lived in nearby Naluvedhapathi. Each day they gathered flowers at Pushpavanam, bathed in the Vedamirtha lake north of the town and in the temple's Manikarnika, and entered by the eastern door to worship. When the Kali Yuga dawned they told the Lord their work on earth was done, bolted the main door and left. From then on people came in through a small side door. One day Appar and Sambandar arrived together and asked why the great door stayed shut. Sambandar begged Appar to sing it open, and when Appar had finished ten verses beginning "Pannin ner mozhiyal", the door swung open. Once they had worshipped, it was Sambandar's turn: his pathigam, opening with "Sathuram maraithan", brought the door shut once more. Here Sanskrit Veda and Tamil hymn proved equal before God. While the two saints were still here, word came asking Sambandar to go to Madurai and heal its ailing king, Koon Pandiyan. Appar warned him that the planets stood against the journey, and Sambandar answered with the Kolaru Pathigam, the hymn declaring that no planet can harm a devotee of Shiva.

The Lord's bridal form has its own story. When gods and sages crowded the north to watch the wedding of Shiva and Parvati, the north sank and the south rose, and the Lord sent Agastya south to restore the balance. The sage asked whether he alone was to miss the wedding, and the Lord promised to show it to him in Vedavanam. Agastya waited in penance at the place now called Agasthiyanpalli, and at noon on the waxing Saptami of Chithirai the Lord appeared to him as bridegroom. A wedding festival recalls it every Chithirai, and the nine Navagrahas here stand in a single row, all facing one way, so as to watch the wedding.

Vedaranyam is one of the Saptha Vidanga temples. Of the seven Vidanga images Indra gave King Muchukunda for fighting on the gods' side in their war, the emerald lingam rests here in the Thyagesar shrine, with pujas morning and evening, and the Vidangar's dance here is the Hamsa Natanam. "Vedaranyam vilakkazhagu", the old saying goes, Vedaranyam for its lamps, and the evening worship with row upon row of hanging lamps lives up to it. Behind the lamps is a story: a rat creeping up to drink the ghee of a dying lamp in the sanctum tugged the wick, and the flame leapt bright. The Lord made that rat the emperor Mahabali in its next birth. Since the goddess's voice is sweeter than Saraswati's veena, Saraswati here holds no veena but a palm-leaf book, seated in penance. There is a Vishnu Durga installed and worshipped by Rama, and a south-facing Durga who stands smiling in the thribhanga pose. When Rama came here to shed the sin of the Lanka war, the Vinayagar at the west gopuram lifted one foot and kicked away the Veerahathi spirit that pursued him, and he is Veerahathi Vinayagar; Rama's footprints are honoured nearby at Ramar Padam. Images of all seventy-three saints, the sixty-three Nayanmars and the ten Thogai Adiyars, stand here, and among the Shakti Peethams this is the Sundari Peetham.

The temple tree is the vanni, and the vanni here bears long, thorny pods on one side and round, smooth ones on the other; the punnai is also a temple tree. The sacred waters are the Manikarnika inside the temple and the Veda Theertham, the sea itself.

பொருள்: நான்கு மறைகளும் துதித்து வணங்கும், இனிய சோலைகள் சூழ்ந்த மறைக்காட்டில் வாழும் மைந்தனே! உன் கோயில் கதவு மீண்டும் திருக்காப்பு இட்டு மூடப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு கேட்கிறேன்; இதற்கு எனக்குத் தெளிவாக விடை தந்து அருள்வாய். இந்தப் பாடல் ஒலித்தபோதுதான் திறந்திருந்த கோயில் வாசல் மீண்டும் மூடிக்கொண்டது.

Meaning: O Lord who dwells in Maraikkadu, ringed by sweet groves, whom the four Vedas praise and bow to: I ask this so that your temple doors may once more be shut in sacred keeping; give me a clear answer, in your grace. The temple doors closed as this hymn was sung.

கோயிலைக் கட்டியவன் விஜயாலய சோழனின் மகன் முதலாம் ஆதித்த சோழன் (871-907); திருப்புறம்பியம் போர் வெற்றியின் நினைவாகக் காவிரிக் கரையில் அவன் எழுப்பிய கோயில்களில் இதுவும் ஒன்று. கோயிலில் மொத்தம் 88 கல்வெட்டுகள்; அவை 1904-இல் படியெடுக்கப்பட்டன. ஆதித்தனின் மகன் பராந்தகன் காலக் கல்வெட்டு ஒன்று, அணையா விளக்கு எரிக்க ஒரு வணிகர் 90 ஆடுகளைக் கொடையாக அளித்ததைப் பதிவு செய்திருக்கிறது. முதலாம் ராஜராஜன், முதலாம் ராஜேந்திரன், முதலாம் குலோத்துங்கன் காலக் கொடைகளும் பதிவாகியுள்ளன. சோழர்களுக்குப் பிறகு நாயக்கர் காலத்திலும் அரச ஆதரவு தொடர்ந்தது. மதுரைச் சிவனின் அறுபத்து நான்கு லீலைகளைப் பாடிய பரஞ்சோதியார் இந்த ஊரில் பிறந்தவர். அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர் மூவரும் பாடிய இந்தத் தலத்துக்குச் சுந்தரர் சேரமான் பெருமாள் நாயனாரோடு வந்தார்; பிற்காலத்தில் அருணகிரிநாதரும் இங்கே முருகனைப் போற்றிப் பாடினார். காமிக ஆகமப்படி நாள்தோறும் ஆறு கால பூஜை. இந்து சமய அறநிலையத்துறை கோயிலை நிர்வகிக்கிறது.

Aditya Chola I (871-907), Vijayalaya's son, built it as part of a string of Kaveri-country temples celebrating his win in the battle of Thiruppurambiyam. It holds 88 inscriptions, copied in 1904. One from the reign of his son Parantaka records a merchant's gift of 90 sheep to keep a lamp burning forever, and grants under Rajaraja I, Rajendra I and Kulothunga I follow. Royal support continued after the Cholas under the Nayaks. The poet of the Thiruvilaiyadal Puranam, Paranjothi Munivar, was a son of this town. Appar, Sambandar and Sundarar all sang the temple; Sundarar came here with Cheraman Perumal Nayanar, and Arunagirinathar sang Thiruppugazh verses on it. Six pujas a day follow the Kamika agama, and the HR&CE Department runs the temple.

செய்த பிழைகள் கரையவும், நாகக் கோளாறு விலகவும் பக்தர்கள் இந்த இறைவனை நாடி வருகிறார்கள். வளாகத்துக் குளமான மணிகர்ணிகையில் ஒரு முழுக்குப் போட்டால், வடக்கிலும் தெற்கிலும் உள்ள ஐந்து பெரிய புண்ணிய நதிகளில் மூழ்கிய பலன் கிடைக்கும்; கிழக்கே உள்ள ஆதிசேதுக் கடலில் ஒரு தடவை குளிப்பது, சேதுக்கரையில் நூறு தடவை குளிப்பதற்கு ஈடு. மூன்று பெரிய அமாவாசைகளில் (தை, ஆடி, மகாளயம்) முதலில் கோடியக்கரைக் கடல், பிறகு ஊர்க் கடல், கடைசியாக மணிகர்ணிகை என்று மூழ்கி எழுந்து, மாப்பிள்ளை-மணப்பெண் கோலத்தில் உள்ள இறைவனை வணங்குவார்கள்; கல்யாணம், குழந்தை, படிப்பு, செல்வம், ஆரோக்கியம் என ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வேண்டுதல். சம்பந்தர் கோளறு பதிகம் பாடியது இந்த மண்ணில்; அதனால் ஜாதகக் கோளாறுக்காக வருபவர்களும் உண்டு. இவை நம்பிக்கை சார்ந்தவை; எந்தப் பலனுக்கும் உத்தரவாதம் அல்ல. கடலில் நீராடும்போது அலை, நீரோட்டம் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.

Devotees pray here to be cleansed of their sins and freed of naga dosham. A dip in the Manikarnika inside the temple is held to equal bathing in the Ganga, Yamuna, Narmada, Sindhu and Kaveri, and one bath in Adi Sethu, the sea east of the town, to equal a hundred at Rameswaram. On the new-moon days of Thai, Aadi and Mahalaya, people bathe in turn at Adi Sethu off Kodiyakarai, the Vedaranyam sea and the Manikarnika, then worship the Lord and goddess in their bridal form, praying for marriage, a child, learning, prosperity and health. As the birthplace of the Kolaru Pathigam, the temple also draws people troubled by planetary doshams. These are matters of faith, and no result is promised; take care with waves and currents when bathing in the sea.