குற்றாலம் திருக்குற்றாலநாதர் கோயில்

தென்காசியிலிருந்து ஐந்து கிலோமீட்டர் பயணித்தால், பேரருவியின் இரைச்சலுக்குக் கீழே பசுமை சூழ்ந்த இடத்தில் கோயில் வந்துவிடும். மேலிருந்து பார்த்தால் கோயில் ஒரு சங்கின் வடிவம்; அதனால் இதற்குச் சங்குக் கோயில் என்றும் பெயர். உள்ளே இலிங்கத் திருமேனியாக ஈசன், அருகே தனிச் சன்னிதியில் குழலினும் இனிய மொழி கொண்ட அன்னை. சங்கு வளையும் இடத்தில் அம்மன் சன்னிதி அமைந்திருக்கிறது, அதன் சுவருக்கும் வெளிச்சுவருக்கும் இடையே ஒருவர் நுழைந்து நடக்கும் அளவுக்குத்தான் இடைவெளி.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: இமயத்தில் ஈசன்-பார்வதி திருமணத்துக்கு மூவுலகமும் திரண்டு வந்ததில் பூமியின் வடபகுதி தாழ்ந்து தென்பகுதி உயர்ந்தது. அந்தச் சுமைக்கு ஈடாக நிற்கக்கூடியவர் குறுமுனி அகத்தியர் ஒருவரே; அவரைத் தென்திசைக்கு அனுப்பினார் ஈசன். பொதிகைக்கு வந்த அகத்தியர் கண்டது ஒரு திருமால் கோயில். திருநீறும் ருத்ராட்சமும் அணிந்து உள்ளே போக முயன்றவரை வாயிற்காவலர் தடுத்தனர். இலஞ்சிக் குமரனை வணங்கி வழி கேட்ட அகத்தியர், வைணவக் கோலம் பூண்டு மீண்டும் வந்தார். இம்முறை எல்லோரும் அவரைக் குருவென்று வணங்கி உள்ளே விட்டனர். கருவறை நெருங்கியதும் பெருமாளின் கைச்சங்கு மானாக மாறியது, துளசி மாலை பிறைநிலவானது, கழுத்து ஆரம் பாம்பானது, நெற்றித் திலகம் நெற்றிக்கண் ஆனது. 'குறு குறு' என்றபடி அகத்தியர் திருமேனியின் தலையில் கை வைத்து அழுத்த, திருமேனி மண்ணுக்குள் இறங்கி, மேலே மிஞ்சிய மகுடம் லிங்கமாகிக் குற்றாலநாதர் ஆனது. அந்தக் கணமே ஈசனும் பார்வதியும் மணக்கோலத்தில் அகத்தியருக்கும் அவர் துணைவி லோபாமுத்திரைக்கும் காட்சி தந்தனர்; அதனால் இறைவனுக்கு மணக்கோல நாதர் என்ற பெயரும் உண்டு. அகத்தியர் அழுத்திய விரல் தடம் இன்றும் லிங்கத்தில் தெரியும்.

அந்த அழுத்தத்தால் இறைவனுக்குத் தலைவலி வந்ததாம்; அதைத் தணிக்க அகத்தியர் அறுபத்து நான்கு மூலிகைகள், பால், இளநீர், சந்தனம் சேர்த்துப் பூசினார். அந்த வழக்கம் இன்றும் தொடர்கிறது: ஒவ்வொரு இரவும் மூலிகைக் காப்பு சாத்தி, அதையே பிரசாதமாகத் தருகிறார்கள். இறைவன் மேனியில் பட்டுத் திரும்பும் மூலிகை எண்ணெயை (சந்தனாதித் தைலம்) பக்தர்கள் வாங்கிச் செல்ல அலுவலகத்தில் விற்கிறார்கள். தினமும் இரவில் அகத்தியர் இன்னும் இங்கு வந்து வணங்குகிறார் என்பது பக்தர்களின் உணர்வு; கருவறை முன் நிற்கும் துவாரபாலகர்கள் 'இன்று முனிவர் வந்தாரா?' என்று ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொள்வது போலவே செதுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

மகாபாரதத்தோடும் ஒரு இழை உண்டு. காசியில் தன் பூஜை லிங்கத்தைத் தொலைத்த அர்ச்சுனன், குற்றாலத்தில் வழிபட்டு அதைத் திரும்பப் பெற்றான். அதனால்தான் இங்குள்ள ஈசன் 'துலைந்த பொருள் தரும் நாயகர்'.

கோயிலுக்குள் ஐந்து வாசல்கள்; நான்கு வேதங்களுக்கு நான்கு, ஈசனின் நடனம் காண வந்த பிலவேந்தனுக்கு ஒன்று. ஈசனின் கருவறைக்கு வடபுறம் ஒரு சிறிய கோயிலாக அமர்ந்திருக்கும் பராசக்தியின் இடத்தை 'தரணி பீடம்' என்பார்கள், அம்பிகையின் அறுபத்து நான்கு பீடங்களில் இது பூமிக்குரியது. பெருமாளின் தேவியர் ஸ்ரீதேவி, பூதேவி சன்னிதிகளே பின்னர் குழல்வாய்மொழி அம்மைக்கும் பராசக்திக்கும் ஆயின. முருகன் சன்னிதியில் வள்ளியும் தெய்வானையும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி நிற்கிறார்கள். கோயிலுக்கு ஐந்து தேர்கள் இருப்பதும் ஒரு தனிச் சிறப்பு.

சாலையைக் கடந்து, கோயில் குளத்துக்கு எதிரே வடக்குப் பக்கம் இருப்பது சித்திர சபை. ஈசன் திரிபுர தாண்டவம் ஆடிய சபை இது. செப்புத் தகடு வேய்ந்த கூரை, உள்ளே மூலிகைச் சாயங்களில் தீட்டிய புராண, இதிகாச ஓவியங்கள்; நுழைவாயிலின் இருபுறமும் நகை பூண்ட நடன மங்கையர் சிலைகள் வரவேற்கின்றன. விழாக் காலங்களில் நடராஜர் இங்கிருந்து கோயிலுக்கு எழுந்தருள்கிறார்.

தல மரம் குறும்பலா; ஊருக்கே குறும்பலா என்று ஒரு பழைய பெயர் உண்டு, சம்பந்தர் இறைவனைக் குறும்பலாவீசர் என்று பாடுகிறார். தீர்த்தங்கள் சித்திரா நதியும் வட அருவியும்.

Five kilometres out of Tenkasi, under the roar of the main falls, the temple sits in thick green surroundings. Seen from above it has the shape of a conch, and so it is also called the Sangu Koil. In the sanctum is Kutralanathar as a lingam; the goddess is Kuzhalvaimozhi Ammai. Her shrine stands where the conch curls, with barely room for one person to squeeze between its wall and the outer wall.

The temple legend goes like this. When the three worlds crowded into the Himalaya for the wedding of Shiva and Parvati, the north of the earth sank and the south rose. Only the tiny sage Agastya could balance that weight, so Shiva sent him south. At the Pothigai hills Agastya found a Vishnu temple, and the guards turned him away for his sacred ash and rudraksha. He worshipped Murugan at nearby Ilanji, came back dressed as a Vaishnava, and was welcomed in as a teacher. Step by step, as he walked toward the image, it changed: a deer took the place of the conch, a crescent moon the place of the tulsi, a serpent the place of the jewels, and on the brow a third eye opened. Saying "kuru, kuru", Agastya pressed down on the image's head; it sank into the earth until only the crown remained, and the crown became the lingam of Kutralanathar. At once Shiva and Parvati appeared to Agastya and his wife Lopamudra in their wedding dress, and so the Lord is also Manakkola Nathar, "Lord in bridal form". The marks of Agastya's fingers are still seen on the lingam.

That pressing gave the Lord a headache, and to ease it Agastya applied a paste of 64 herbs with milk, tender coconut and sandal. The custom continues: every night the herbal paste is applied and then given out as prasadam, and the Maha Chandanadhi oil used in the abhishekam is sold at the temple office. Devotees feel Agastya still comes to worship every night, and the two door guardians before the sanctum are carved as if asking each other whether the sage has arrived yet.

There is a Mahabharata thread too. Arjuna, having lost the lingam he carried for worship at Kashi, got it back after praying at Kutralam. That is why the Lord here is "Thulaintha Porul Tharum Nayakar", the giver-back of lost things.

The temple has five entrances, four for the four Vedas and a fifth for Pilavendhan, who came to watch Shiva dance. North of the sanctum is the Parasakthi shrine, the Dharani Peetam, counted among the 64 Shakti Peethams. The old shrines of Vishnu's consorts Sridevi and Bhudevi became those of Kuzhalvaimozhi Ammai and Parasakthi. In the Murugan shrine Valli and Deivanai face each other. The temple also owns five chariots, which is unusual.

Across the road, north of the temple and facing the tank, is the Chitra Sabha, where Shiva danced the Tripura Thandavam. It has a copper-plated roof, and inside, its walls are covered with scenes from the puranas and epics painted in herbal dyes; jewelled dancing girls in stone greet you on either side of the entrance. At festival time Nataraja is brought from here to the temple.

The sacred tree is the kurumpala, an old name for the place itself, and Sambandar sings of the Lord as Kurumpalaveesar. The holy waters are the Chitra Nadhi and the Vada Aruvi.

பொருள்: நம்மவர்களே! எத்தனை முறை பார்த்தாலும் புதிதாகவே தோன்றும் குன்றுகள்; உயர்ந்து நீண்டு செல்லும் மலைச்சரிவுகள்; ஓங்கி வளர்ந்த வேங்கை மரங்களின் கிளைகள் அடர்ந்த சோலைகளில் அழகான வண்டுகள் யாழ் மீட்டுவது போல ரீங்காரமிடும் குற்றாலம். பாலாலும் நெய்யாலும் அபிஷேகம் கொள்வதை விரும்புபவனும், மலர்ந்த கொன்றைப் பூவைச் சூடியவனுமான நம் இறைவன் விரும்பி உறையும் நல்ல ஊர் அதுவே.

Meaning: My friends! Kutralam has hills that look new however often you see them, long slopes climbing high, and groves thick with the branches of tall venkai trees where handsome bees hum as if playing the yazh. That is the good town where our Lord, who loves to be bathed in milk and ghee and wears the open konrai flower, has chosen to live.

பொதிகை மலையைப் பற்றிய செய்திகள் சங்கப் பாடல்களிலேயே வருகின்றன. அன்றைக்கு இந்த மலைநாட்டை ஆண்டவன் வள்ளல் ஆய் அண்டிரன், தல மரத்தை நட்டது சோழன் கோச்செங்கணான். ஆகவே இந்த வழிபாட்டின் வேர்கள் சங்க காலம் வரை நீள்கின்றன. பல்லவர் காலத்தில் கபிலர் பாடிய சிவபெருமான் திருவந்தாதி குற்றாலத்தின் இயற்கை அழகையும் இறைவனின் புகழையும் பேசுகிறது; அதே காலத்தில் சம்பந்தர் இரண்டு பதிகங்கள் பாடினார்.

கற்கோயிலாக இதை முதலில் எழுப்பியவர்கள் எட்டு, ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுப் பாண்டியர்கள். சுவர்களில் எண்பத்தொன்பது எழுத்துப் பதிவுகள் இருக்கின்றன, அவற்றில் காலத்தால் முந்தியது எட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பாண்டிய ஆட்சியில் (கி.பி. 765-815) பழைய வட்டெழுத்தில் பொறித்தது. மதுரையை வென்ற சோழன் முதலாம் பராந்தகன் பெயரில் பத்து பதிவுகள் வருகின்றன, பாண்டியர் மண்ணில் வேறு எந்தக் கோயிலிலும் அவன் பெயர் பொறித்த கல் கிடையாது என்பது கவனிக்க வேண்டியது. அவற்றில் ஒன்று ஒரு சூரிய கிரகண நாளைக் குறிக்கிறது, இன்னொன்று இறைவனைத் 'திருக்குற்றாலப் பெருமாள்' என்று அழைக்கிறது; பிற்காலப் பதிவுகளில் அவர் குற்றாலத் தேவனும் மாதேவனும் ஆகிறார். பொன், பணம், பசு, ஆடு, எருமை எனக் கொடைகள் அளித்த விவரங்களும் இவற்றில் உண்டு. முதலாம் ராஜராஜனின் மூன்று கல்வெட்டுகளும் இங்குள்ளன; சேரனின் கப்பல்களைக் காந்தளூரில் சோழப் படை தகர்த்த போர்ச் செய்தியை நமக்குச் சொல்வதும் இந்தக் கற்களே. பின்னர் வந்த பாண்டியர்களின் எழுபத்தைந்து பதிவுகளை இதுவரை படித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள், அவற்றில் இரண்டாம் சுந்தரபாண்டியன் ஆண்ட நாட்களில் ஐந்நூற்றுப் பன்னிருவர் அமர்ந்த ஊர்ச் சபை கூடியது தெரிகிறது.

சித்திர சபையின் கட்டுமானம் பராக்கிரம பாண்டியன் (கி.பி. 1422-1483) காலத்தில் தொடங்கி, உதயமார்த்தாண்ட வர்மன் காலத்தில் முடிந்தது. அதன் ஓவியங்கள் பெரும்பாலும் நாயக்கர் காலத்தவை; அண்மை ஆண்டுகளில் புதுப்பிக்கப்பட்டன. நாயக்கர்களும் கோயிலில் சில பகுதிகளைச் சேர்த்தார்கள், ஆனால் இடம் போதாததால் இங்கே பெரிய ராஜகோபுரம் எழவில்லை; திரிகூட மண்டபத்தின் மேல் கிழக்கு நோக்கிய இரண்டு நிலைச் சாலைக் கோபுரம்தான் உண்டு. அந்த மண்டபத்தில் அம்பல விநாயகர் பற்றிய, காலம் அறியாத ஒரு கல்வெட்டும் இருக்கிறது. பின்னாளில் துறவி பட்டினத்தாரும், திருப்புகழ் தந்த அருணகிரியாரும் இந்த ஈசனுக்குப் பாமாலை சூட்டினார்கள், திரிகூடராசப்பக் கவிராயரின் குற்றாலக் குறவஞ்சி இந்தத் தலத்தைத் தமிழ் இலக்கியத்தில் நிலைநிறுத்தியது. கோயிலை இந்து சமய அறநிலையத் துறை நிர்வகிக்கிறது.

The Pothigai hills already appear in Sangam poetry. In that age Courtallam lay within the realm of the chieftain Aay Andiran, and the sacred tree was planted by the Chola king Kochengannan, so worship here reaches back to the Sangam period. In Pallava times Kapilar's Sivaperuman Thiruvanthathi praised the place and its Lord, and Sambandar sang two pathigams.

The first stone temple was raised by the early Pandyas in the 8th or 9th century. The temple holds 89 inscriptions. The oldest is a Pandya record in Vatteluttu script from 765-815 CE. Next come ten Vatteluttu inscriptions of Parantaka I Chola, styled "Parakesari who took Madurai"; this is the only temple in the Pandya country with his records. One fixes its date by a solar eclipse, and one calls the deity Thirukutrala Perumal, while later records name him Kutrala Devan and Mahadevan. They list gifts of gold, money, cows, sheep and buffaloes. Three inscriptions of Rajaraja I also survive, and the Chola destruction of the Chera fleet at Kandalur Salai is known from them. Seventy-five later Pandya records have been copied so far; under Maravarman Sundara Pandya II an assembly of 512 members met here.

Work on the Chitra Sabha began under Parakrama Pandya (1422-1483) and was finished under Udayamarthanda Varma. The murals you see today largely date from Nayak rule, and they were carefully touched up not long ago. The Nayaks added to the temple too, but there was no room for one of their great rajagopurams; the entrance is a two-tiered, east-facing salai gopuram over the Thirikoota Mandapam, where there is also an undated inscription about Ambala Vinayagar. Pattinathar and Arunagirinathar sang of Courtallam, and Thirikoodarasappa Kavirayar's Kutrala Kuravanji gave it a lasting place in Tamil literature. The temple is run by the Hindu Religious and Charitable Endowments Department.

மணக்கோல நாதருக்குச் சந்தனக் காப்பு செய்தால் திருமணம் விரைவில் கூடும் என்று பக்தர்கள் வருகிறார்கள். தொலைந்த பொருளை அர்ச்சுனனுக்குத் திருப்பித் தந்த ஈசன் என்பதால், இழந்ததைத் திரும்பப் பெற வேண்டுவோரும் இங்கே வேண்டிக்கொள்கிறார்கள். பாவம் நீங்கவும் மனதில் நினைத்தது நிறைவேறவும் வணங்குவது வழக்கம். இரவுப் பூஜையில் தரப்படும் மூலிகைப் பிரசாதமும், சந்தனாதித் தைலமும் பக்தர்கள் விரும்பி வாங்கிச் செல்பவை. இவை வழிபாட்டு நம்பிக்கைகள்; உடல்நலக் குறைக்கு மருத்துவரை அணுகுவதே சரி.

Couples hoping to marry offer sandal paste (chandana kappu) to Manakkola Nathar. Since the Lord here gave Arjuna back what he had lost, people pray here to recover lost things, and devotees come for the removal of sins and the fulfilment of their prayers. The herbal prasadam from the night puja and the Chandanadhi oil are much sought after. These are devotional customs; for any illness, see a doctor.