திருவக்கரை சந்திரமௌலீஸ்வரர் (வக்ரகாளியம்மன்) கோயில்

கோயிலுக்குள் நுழையும் முன்பே வக்ரகாளி உங்களை எதிர்கொள்வாள். பொதுவாகக் காளிக்கு ஊர் எல்லையில்தான் கோயில்; இங்கோ சிவன் கோயிலின் ஏழு நிலை ராஜகோபுர வாசலை ஒட்டி, இரண்டாம் பிரகாரத்திலேயே அவள் சன்னிதி. தீச்சுடர் போலப் பறக்கும் கேசம், மண்டையோட்டு மகுடம், வலது காதில் குழந்தை வடிவக் குண்டலம், எட்டுக் கைகளில் பாசம், சக்கரம், வாள், கபாலம், மார்பின் குறுக்கே அரக்கர் தலைகளால் ஆன மாலை: பார்த்ததும் மெய் சிலிர்க்கும் உருவம். ஆனாலும் முகத்தில் புன்னகை தவழும் சாந்த சொரூபி அவள். உள்ளே போனால் இன்னொரு ஆச்சரியம். வாயில் கோபுரத்திலிருந்து கருவறை வரை நேராகப் பார்வை செல்லும்படி எதுவும் அடுக்கப்படவில்லை; ஒவ்வொன்றும் சற்றுத் தள்ளித் தள்ளி நிற்கிறது; கொடிமரம் சற்று வடக்கே தள்ளியிருக்கிறது, வாசலில் நின்றால் மூலவரைப் பார்க்க முடியாது. கருவறை லிங்கத்தை நின்று கவனியுங்கள்: கிழக்குப் பக்கம் பார்க்கும் முகம் தத்புருஷன், வடக்கே பார்ப்பது வாமதேவன், தெற்கே பார்ப்பது அகோரன். அந்தத் தெற்கு முகத்தின் இரண்டு பக்கக் கூர்மையான பற்கள், திருமுழுக்கு நடந்து அலங்காரம் களைந்திருக்கும் சில நிமிடங்களில்தான் கண்ணுக்குத் தெரியும். அம்பாள் அமிர்தாம்பிகை (வடிவாம்பிகை).

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: கடுந்தவம் செய்து சாகா வரம் பெற்ற வக்ராசுரன், தேவர்களையும் முனிவர்களையும் வதைத்து வந்தான். சிவனின் ஆணைப்படி வரதராஜப் பெருமாள் அவனை முடித்தார். அவனுடைய தங்கை துன்முகியை அழிக்கும் பொறுப்பு காளிக்கு வந்தது. ஆனால் துன்முகி வயிற்றில் குழந்தை; கருவில் உள்ள உயிரைக் கொல்லக் கூடாது என்பது தர்மம். காளி அந்தச் சிசுவை வெளியே எடுத்துத் தன் வலது காதில் குண்டலமாக அணிந்துகொண்டு, பிறகு அரக்கியை வதைத்தாள். வக்ராசுரனின் குலத்தை வென்றவள் என்பதால் வக்ரகாளி என்ற பெயரோடு இங்கேயே அமர்ந்தாள்; ஊருக்கும் திருவக்கரை என்ற பெயர் வந்தது. போர் முடிந்தும் அவள் சினம் தணியவில்லை. பின்னாளில் இங்கு வந்த ஆதி சங்கரர், அவளுடைய இடது பாதத்தருகே ஸ்ரீசக்கர ராஜ யந்திரத்தை நிறுவி அவளைச் சாந்தப்படுத்தினார்.

காளி சன்னிதிக்கு மேற்கே, வக்ராசுரன் வழிபட்ட ஆத்ம லிங்கம் (கண்ட லிங்கம்) இருக்கிறது; கோடை வெயிலிலும் குளிர்ந்திருக்கும் அது, மழைக் காலத்தில் நீர்த்துளிகளைத் தாங்கி நிற்கும். நடராஜர் இங்கே வழக்கமான ஆனந்தத் தாண்டவத்திலிருந்து விலகிய வக்ர தாண்டவக் கோலத்தில் இருக்கிறார். சனி பகவானின் காகம் வழக்கமான வலப்பக்கத்துக்குப் பதில் இடப்பக்கம் திரும்பியிருக்கிறது. வரதராஜப் பெருமாளுக்குத் தனிச் சன்னிதி உண்டு; பெருமாளின் கையில் உள்ள ஆழியும் மற்ற கோயில்களில் பார்ப்பது போல இல்லாமல் மாறுபட்டுத் தெரியும். குண்டலினியார் என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு சித்தர் பெருமானும் இதே வளாகத்துக்குள்தான் அடங்கியிருக்கிறார். உட்சுற்றில் பிள்ளையார், கந்தன், துர்க்கை, தென்முகக் கடவுள், சண்டேசர் ஆகியோருக்குச் சன்னிதிகள்; வெளிச்சுற்றில் நூறு தூண்கள் தாங்கும் பெரிய மண்டபம். வழக்கத்துக்கு மாறான இத்தனை அம்சங்கள் ஒரே இடத்தில் சேர்ந்திருப்பதால், கோணல் நிலைகளைச் சரி செய்யும் தலம் என்ற பொருளில் 'வக்ர சாந்தி' என்று இதற்குப் பெயர்.

தல மரம் வில்வம். கோயிலை ஒட்டியே சூரிய புஷ்கரிணி இருக்கிறது; சந்திர தீர்த்தமும் உண்டு.

சித்திரைப் பௌர்ணமியில் வக்ரகாளி உலா, வைகாசியில் சந்திரமௌலீஸ்வரருக்குத் தெப்பத் திருவிழா, தை மாதக் காணும் பொங்கல் ஆகியவை இங்கே பெருவிழாக்கள்; தமிழ்ப் புத்தாண்டு அன்றும் இறைவனுக்குத் தெப்ப உற்சவம் உண்டு. முருகனுக்கு உகந்த ஆடி, தை மாதக் கிருத்திகை நட்சத்திர நாட்களும், பிள்ளையார் பிறந்த நாளும், நவராத்திரி நிறைவான விஜய நாளும், கார்த்திகை மாதத் தீபத் திருநாளும் வந்தால் காளியின் சன்னிதியில் கூடுதல் அலங்காரமும் பூசையும் நடக்கும்.

Vakrakali meets you before you are even inside. Kali shrines normally stand at a village's edge; here hers sits in the second prakaram, just inside the seven-tiered rajagopuram of a Shiva temple. Her hair rises like flames, a skull forms her crown, a tiny child hangs as an earring from her right ear, her eight hands hold noose, discus, sword and skull, and a garland of demons' heads crosses her chest. Yet her face is calm and smiling. Inside there is another surprise: gopuram, flagstaff, Nandi and sanctum do not line up, the flagstaff sits slightly to the north, and you cannot see the main deity from the gate. In the sanctum Chandramouleeswarar is a lingam with three faces, Tatpurusha to the east, Vamadeva to the north and Aghora to the south; the two fangs of the Aghora face show only during abhishekam. The Goddess is Amirthambigai, also called Vadivambigai.

The temple legend goes like this. The asura Vakrasura won a boon of deathlessness through fierce penance and tormented gods and sages alike. At Shiva's command Varadaraja Perumal ended him, and the task of destroying his sister Dhunmukhi fell to Kali. But Dhunmukhi was carrying a child, and dharma forbids killing the unborn. So Kali drew the child out, wore it as an earring in her right ear, and then slew the demoness. Having conquered Vakrasura's line she stayed here as Vakrakali, and the village became Thiruvakkarai. Her fury did not cool after the battle; much later Adi Shankara came and calmed her by installing a Sri Chakra Raja yantra by her left foot.

West of the Kali shrine is the Atma Linga, also called the Kanda Linga, that Vakrasura himself worshipped; it stays cool in the summer heat and holds beads of water in the monsoon. Nataraja here dances the Vakra Tandava, a departure from his usual dance. Saneeswarar's crow faces left instead of right. Varadaraja Perumal has his own shrine, and even his discus is shown in an unusual way. The samadhi of Kundalini Siddhar is inside the temple. The first enclosure holds Vinayaka, Murugan, Durga, Dakshinamurthy and Chandikeswara, and the second a hundred-pillared hall. All these "contrary" features are why the place is called a Vakra Shanti temple.

The sacred tree is the vilvam. The Surya Pushkarini lies right beside the temple, and there is also a Chandra Theertham.

The big festivals are the Vakrakali procession on Chitra Pournami, a float festival for Chandramouleeswarar in Vaikasi and Kaanum Pongal in Thai; the Lord has a float festival on Tamil New Year's day as well. Aadi and Thai Kiruthigai, Vinayaka Chaturthi, Vijayadasami and Karthigai Deepam bring special pujas for Vakrakali.

பொருள்: கழுத்தில் நஞ்சின் கறையை அணிகலனாகக் கொண்டவர்; கரிந்து கிடக்கும் சுடுகாட்டைத் தம் ஆடல் மேடையாக்கியவர்; பிறையோடு கொன்றையும் சூடியவர்; மேனியின் ஒரு பாதியில் அம்மையை அன்போடு இருத்தியவர்; பிரமனின் தலையோட்டில் பிச்சை ஏற்பவர். வக்கரையில் வீற்றிருக்கும் எங்கள் பெருமானின் கழல் ஒலிக்கும் திருவடிகளையே நாம் நெஞ்சில் நினைப்போம்.

Meaning: He wears the dark stain on his great throat like an ornament; he has made the charred burning ground his stage; he wears the crescent along with the kondrai; he has lovingly given the Goddess one half of his body; he takes alms in the skull of Brahma. He is our Lord who dwells at Vakkarai: let us keep in our hearts his feet, ringing with anklets.

ஏழாம் நூற்றாண்டில் திருஞானசம்பந்தர் 'வக்கரை' என்று இந்த ஊரைப் பதிகத்தில் பாடியதால், பல்லவர் ஆண்ட வடதமிழ்ப் பகுதியின் பாடல் பெற்ற சிவாலயங்களின் வரிசையில் இதற்கு இடம் கிடைத்தது. பிற்காலத்தில் திருநாவுக்கரசர், சேக்கிழார், முருகனைத் திருப்புகழில் பாடிய அருணகிரிநாதர், வள்ளலார் ஆகியோரும் இந்த ஊரைப் போற்றினார்கள். இன்றைய கற்றளி முதலாம் ஆதித்த சோழன் (கி.பி. 870–907) காலத்தது; நந்தா விளக்கு எரிக்க அவன் அளித்த கொடை தெற்குச் சன்னிதியின் இருபுறச் சுவர்களிலும் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உத்தம சோழன் (கி.பி. 970–985) காலக் கல்வெட்டு, சந்திரமௌலீஸ்வரர், வரதராஜப் பெருமாள் வழிபாட்டைக் கவனிக்க நான்கு பேருக்குக் கொடுத்த ஏற்பாட்டைச் சொல்கிறது. முதலாம் ராஜராஜன் (கி.பி. 984–1015) காலத்தில் மணலி என்ற ஊர் கோயிலுக்குக் கொடையாக வந்தது; அந்தக் கல்வெட்டு கோயிலைக் கட்டியவர் செம்பியன் மாதேவி என்று பதிவு செய்கிறது. முதலாம் ராஜேந்திரன் (கி.பி. 1012–1044) காலத்தில் விஷ்ணு சன்னிதி விரிவடைந்தது. இன்று கோயில் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகத்தில் உள்ளது.

In the 7th century Sambandar sang this shrine as Vakkarai, making it one of the Thevaram temples of Thondai Nadu; Appar, Sekkizhar, Arunagirinathar (whose Thiruppugazh praises its Murugan) and Vallalar later praised it too. The present stone temple dates from Aditya Chola I (870–907 CE), whose gift for a perpetual lamp is engraved on both sides of the southern shrine. Under Uttama Chola (970–985 CE), four capable men were entrusted with the upkeep of worship for both Chandramouleeswarar and Varadaraja Perumal, as an inscription in the second enclosure records. Under Rajaraja I (984–1015 CE) the village of Manali was given to the temple, and that inscription names Sembiyan Mahadevi as its builder. The Vishnu shrine was enlarged under Rajendra I (1012–1044 CE). The temple is run by the Tamil Nadu HR&CE Department.

நிழல் கிரகங்களான ராகுவையும் கேதுவையும் ஆள்பவள் காளி; ஆகவே அவள் சன்னிதியைச் சுற்றும்போது கடிகாரத் திசையில் ஐந்து சுற்று, எதிர்த் திசையில் நான்கு சுற்று என்று கணக்கு வைத்து வலம் வருகிறார்கள். ஜாதகத்தில் சனி உள்ளிட்ட கிரகங்கள் வக்ர நிலையில் இருப்பவர்கள் அதன் தாக்கம் குறைய இங்கே வருகிறார்கள்; அதனால்தான் இது வக்ர தோஷ நிவர்த்தித் தலம். தள்ளிப்போகும் திருமணம் கைகூட, தீப லட்சுமி சன்னிதியில் எலுமிச்சை மூடியில் விளக்கேற்றுகிறார்கள், அம்மனுக்குத் தாலி, புடவை, மாலை செலுத்துகிறார்கள். பிள்ளைச் செல்வம் வேண்டும் தம்பதியர் சின்னஞ்சிறு தொட்டில்களைத் தொங்கவிடுகிறார்கள்; தராசின் ஒரு தட்டில் அமர்ந்து, மறு தட்டில் தங்கள் எடைக்கு இணையான நாணயங்களைச் செலுத்தும் துலாபாரமும் இங்கே நடக்கிறது. வேண்டுதல்களைச் சீட்டில் எழுதித் திரிசூலத்தில் கட்டுவதும் இங்கே வழக்கம். வக்ரகாளியைக் குலதெய்வமாகக் கொண்டவர்கள் முடி காணிக்கை, காது குத்து, அங்கப் பிரதட்சிணம், நெய் விளக்கு என்று நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகிறார்கள். இவை பக்தியின் வழிகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உத்தரவாதம் அல்ல.

Because Kali presides over Rahu and Ketu, the custom is to circle the Vakrakali shrine five times clockwise and four times anticlockwise. People whose horoscopes show Saturn or other planets in retrograde (vakra) come here to ease those effects, which is why it is known as a Vakra Dosha Nivarthi temple. For a delayed marriage, devotees light lamps in lime cups at the Deepa Lakshmi shrine and offer the Goddess a thali, a sari and garlands. Couples praying for a child tie cradles and perform thulabharam, offering coins equal to their weight. Many write their prayers on slips and tie them to the trident. Families whose clan deity is Vakrakali offer tonsure, ear-piercing ceremonies, anga pradakshinam and ghee lamps. These are paths of devotion, not a guarantee of any result.