திருநள்ளாறு தர்ப்பாரண்யேஸ்வரர் கோயில்

திருநள்ளாறு என்ற பெயருக்குள்ளேயே ஒரு கதை இருக்கிறது. நிடத நாட்டு மன்னன் நளன், சனியின் பிடியில் சிக்கிப் பட்ட துயரம் நீங்கிய இடம் இது என்கிறது தல புராணம். 'நளன்' என்ற பெயரோடு 'ஆறு' என்ற சொல் சேர்ந்து நள்ளாறு ஆனது என்பது ஒரு விளக்கம். இங்கே 'ஆறு' என்பது துயர் ஆறுவதைக் குறிக்கிறது. நூலாறு, வாஞ்சியாறு, அரசலாறு ஆகிய ஆறுகளுக்கு நடுவே ஊர் அமைந்திருப்பதால் 'நள்ளாறு' என்ற பெயர் வந்தது என்று இன்னொரு விளக்கமும் உண்டு.

நளனின் கதை நீளமானது. தமயந்தியை மணந்த அவனைச் சனி நெடுங்காலம் கவனித்துக் காத்திருந்தான் என்கிறது புராணம். ஒருநாள் வழிபாட்டுக்கு முன் கால் கழுவுவதில் சிறு தவறு நேர்ந்தது. அந்தக் கணமே சனி அவனைப் பிடித்தான். சூதாட்டத்தில் நாட்டை இழந்தான் நளன். காட்டில் மனைவியைப் பிரிந்தான். கார்க்கோடகன் என்ற நாகம் தீண்டியதால் உருவம் மாறி, வேறொரு மன்னனிடம் தேரோட்டியாகப் பணியாற்றினான். பின்னர் தமயந்தியோடு மீண்டும் சேர்ந்து நாட்டையும் திரும்பப் பெற்றான். ஆனாலும் மனதின் கலக்கம் தீரவில்லை.

அப்போது பரத்வாஜ முனிவர் அவனைத் திருநள்ளாறுக்குப் போகச் சொன்னார் என்று கோயில் வரலாறு கூறுகிறது. இங்கே பிரம்ம தீர்த்தத்தில் நீராடி இறைவனை வணங்கினான் நளன். அவன் மனம் அமைதி பெற்றது. அதன்பின் அவன் வெட்டிய குளமே நள தீர்த்தம் என்றும், அதில் நீராடுபவர்களுக்கு அருள் கிடைக்கும் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகிறார்கள்.

மூலவர் தர்ப்பாரண்யேஸ்வரர் சுயம்பு லிங்கமாக வணங்கப்படுகிறார். தர்ப்பைப் புல் அடர்ந்த காட்டில் தோன்றியவர் என்பதால் இந்தப் பெயர். தல விருட்சமும் தர்ப்பையே. அம்பாள் பிராணேஸ்வரி; போகமார்த்த பூண்முலையாள் என்ற அழகான தமிழ்ப் பெயரும் அவளுக்கு உண்டு. சனி பகவானுக்குத் தனிச் சன்னிதி இருக்கிறது. இங்கே அவர் அருள்புரியும் அனுக்கிரக மூர்த்தியாக, நின்ற கோலத்தில் காட்சி தருகிறார் என்பது பக்தர்கள் போற்றும் சிறப்பு.

இது சப்த விடங்கத் தலங்களிலும் ஒன்று. இந்திரனிடமிருந்து முசுகுந்த சோழன் பெற்ற ஏழு தியாகராஜர் வடிவங்கள் ஏழு ஊர்களில் நிறுவப்பட்டன என்பது மரபு. இங்கே தியாகராஜர் நகவிடங்கர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவருடைய நடனம் உன்மத்த நடனம். மரகதலிங்கம் ஒன்றும் இங்கே பாதுகாக்கப்பட்டு வழிபடப்படுகிறது.

இன்னொரு சுவையான கதையும் உண்டு. கோயிலுக்குப் பால் தந்த நேர்மையான இடையனை ஒரு கணக்கர் மிரட்டினார். இறைவன் கணக்கரை நோக்கி ஆயுதம் ஏவியபோது, வழியில் இருந்த பலிபீடம் விலகி வழிவிட்டது என்கிறது கதை. அதனால்தான் இங்கே பலிபீடம் வழக்கமான இடத்திலிருந்து சற்று விலகி நிற்கிறது.

திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் (ஏழாம் நூற்றாண்டு), சுந்தரர் (ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு) ஆகிய மூவரும் இந்தத் தலத்தைப் பாடியுள்ளனர். பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் அருணகிரிநாதர் திருப்புகழிலும் இந்த ஊரைப் பாடினார். சம்பந்தர் பாடிய 'போகமார்த்த பூண்முலையாள்' பதிகம் அனல் வாதத்தில் எரியாமல் பச்சையாக இருந்ததால் 'பச்சைப் பதிகம்' என்று போற்றப்படுகிறது என்பது மரபு. கோயில் திராவிடப் பாணியில், கருங்கல் மதில்களுடன், ஐந்து நிலை ராஜகோபுரத்துடன் சுமார் இரண்டு ஏக்கர் பரப்பில் அமைந்துள்ளது. கோயிலைச் சுற்றிப் பிரம்ம தீர்த்தம், வாணி (சரஸ்வதி) தீர்த்தம், ஹம்ச தீர்த்தம், அகத்திய தீர்த்தம், நள தீர்த்தம் எனப் பல தீர்த்தங்கள் உள்ளன. ஸ்ரீ தர்ப்பாரண்யேஸ்வர சுவாமி தேவஸ்தானம் என்ற பெயரில், புதுச்சேரி அரசின் இந்து சமய நிறுவனங்கள் துறையின் கீழ் கோயில் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. வைகாசியில் பதினெட்டு நாள் பிரம்மோற்சவம் நடக்கிறது. ஆனாலும் இங்கே மிகப் பெரிய நிகழ்வு, சுமார் இரண்டரை ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வரும் சனிப்பெயர்ச்சிதான்.

சனியின் தாக்கம் குறைய வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் பலர் இங்கே வருகிறார்கள். ஏழரைச் சனி, அஷ்டமச் சனி போன்ற காலங்களில் வருபவர்கள் அதிகம். வழக்கமாக முதலில் நள தீர்த்தத்தில் எண்ணெய் தேய்த்து நீராடுவார்கள். பலர் கருப்பு உடை அணிகிறார்கள். பிறகு தர்ப்பாரண்யேஸ்வரரையும் அம்பாளையும் வணங்கிவிட்டுச் சனி பகவான் சன்னிதிக்குச் செல்வார்கள். எள் தீபம் ஏற்றுவது, அர்ச்சனை செய்வது வழக்கம். சனிப்பெயர்ச்சி நாளிலிருந்து 48 நாள் மண்டல காலத்துக்குள் வந்து வழிபடலாம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இவை பக்தர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாட்டு முறைகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை. நேரம், கட்டணம், கூட்ட நிலவரம் பற்றிச் செல்வதற்கு முன் கோயில் நிர்வாகத்திடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.