வைத்தீஸ்வரன் கோயில் வைத்தியநாதசுவாமி கோயில்

வைத்தீஸ்வரன் என்றால் வைத்தியம் செய்யும் ஈஸ்வரன். நோய் தீர வேண்டும் என்று நம்பிக்கையோடு இந்தக் கோயிலுக்கு வருவது பல தலைமுறைகளாகத் தொடரும் வழக்கம். மூலவர் வைத்தியநாதர் சுயம்பு லிங்கமாக, மேற்கு நோக்கி எழுந்தருளியிருக்கிறார்.

இந்த ஊரின் பழைய பெயர் புள்ளிருக்குவேளூர். அந்தப் பெயருக்குள் நான்கு பேர் இருக்கிறார்கள் என்பார்கள். புள் என்றால் பறவையான ஜடாயு. இருக்கு என்றால் ரிக் வேதம். வேள் என்றால் முருகன். ஊர் என்பது சூரியனைக் குறிக்கும். இவர்கள் அனைவரும் இங்கே இறைவனை வழிபட்டார்கள் என்கிறது புராணம்.

அங்காரகன் எனும் செவ்வாயின் கதை இந்த ஊரோடு பின்னிப் பிணைந்தது. அங்காரகன் கொடிய தோல் நோயால் வருந்தினான். ஒரு மண்டல காலம் சித்தாமிர்த தீர்த்தத்தில் நீராடி வைத்தியநாதரை வணங்கும்படி அசரீரி சொன்னது. அப்படியே செய்து அவன் குணம் பெற்றான் என்கிறது தல வரலாறு. அதனால் இது செவ்வாய்க்கு உரிய நவகிரகத் தலம் ஆனது. அங்காரகனுக்குக் கோயிலில் தனிச் சன்னிதி உண்டு.

இறைவன் மருந்து தயாரித்தபோது அம்பாள் தைலப் பாத்திரத்தை ஏந்தி வந்தாள். அதனால் அவளுக்குத் தையல்நாயகி என்று பெயர் வந்தது என்பது மரபு. முருகன் இங்கே செல்வமுத்துக்குமாரர் என்ற பெயரில், வைத்தியநாதருக்கும் தையல்நாயகிக்கும் அன்புப் பிள்ளையாக வணங்கப்படுகிறார். சூரபத்மனுடன் நடந்த போரில் காயமுற்ற முருகனின் படைவீரர்களை, சிவபெருமான் வைத்தியராக வந்து குணப்படுத்தினார் என்பது இன்னொரு கதை.

ராவணனிடமிருந்து சீதையை மீட்க முயன்ற ஜடாயு, சிறகுகள் வெட்டப்பட்டு இங்கே விழுந்தார். ராமர் அவருக்கு இங்கே இறுதிச் சடங்கு செய்தார் என்கிறது மரபு. அந்த இடம் ஜடாயு குண்டம் என்று கோயிலுக்குள் இன்றும் காட்டப்படுகிறது. அதில் உள்ள திருநீற்றைப் பக்தர்கள் பிரசாதமாகப் போற்றுகிறார்கள்.

கோயில் தீர்த்தம் சித்தாமிர்தம். அதில் அமுதம் கலந்திருக்கிறது என்பது நம்பிக்கை. தல விருட்சம் வேம்பு. தன்வந்திரிக்கும் இங்கே ஒரு சிறிய சன்னிதி உண்டு. மூலவர் முன்னே தங்கமும் வெள்ளியுமாக இரண்டு கொடிமரங்கள் நிற்கின்றன. நவகிரகங்கள் இங்கே வழக்கம் போல் வட்டமாக இல்லாமல், சிவன் சன்னிதிக்குப் பின்னே ஒரே வரிசையில் அமைந்திருப்பதும் ஒரு தனிச் சிறப்பு.

இந்த ஊர் நாடி ஜோதிடத்துக்கும் பெயர் பெற்றது. ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்ட அந்தக் குறிப்புகள் அகத்தியர் மரபோடு தொடர்புடையவை என்பது சொல்லப்படும் நம்பிக்கை.

வைத்தீஸ்வரன் கோயில் தேவாரம் பாடப்பெற்ற தலம். ஏழாம் நூற்றாண்டில் திருஞானசம்பந்தரும் திருநாவுக்கரசரும் இதைப் பாடியுள்ளனர். காவிரி வடகரைத் தேவாரத் தலங்களில் இது பதினாறாவது. அருணகிரிநாதர், குமரகுருபரர், காளமேகப் புலவர், ராமலிங்க அடிகள் போன்றோரும் இந்தத் தலத்தைப் பாடியுள்ளனர். கோயிலில் ஐந்து கல்வெட்டுகள் உள்ளன; அவற்றில் பெரும்பாலானவை முதலாம் குலோத்துங்கச் சோழன் காலத்தவை. விக்கிரம சோழன், அச்சுதப்ப நாயக்கர், மராட்டிய இளவரசர் துளஜா ஆகியோரும் கோயிலுக்குக் கொடை வழங்கியுள்ளனர். கோயில் திராவிடப் பாணியில், ஐந்து நிலை ராஜகோபுரத்துடன் அமைந்துள்ளது; உள்ளே மேலும் இரண்டு உட்கோபுரங்கள் உள்ளன. தருமபுரம் ஆதீனத்துக்கு உரிய இந்தக் கோயிலை அந்த ஆதீனமே பராமரிக்கிறது. பங்குனியில் இருபத்தெட்டு நாள் பிரம்மோற்சவம் நடக்கிறது. தை மாதத்தில் செல்வமுத்துக்குமாரருக்குப் பத்து நாள் விழா, ஐப்பசியில் ஆறு நாள் கந்தசஷ்டி ஆகியவையும் முக்கியமானவை. மாதந்தோறும் கிருத்திகை, பிரதோஷ நாட்களில் கூட்டம் அதிகம். முத்துசுவாமி தீட்சிதர் இங்குள்ள தையல்நாயகி மீது ஆறு கீர்த்தனைகள் இயற்றினார் என்று கோயிலில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டுக் குறிப்பு சொல்கிறது. சீர்காழியிலிருந்து சுமார் 7 கி.மீ., மயிலாடுதுறையிலிருந்து சுமார் 13 கி.மீ. தொலைவில் ஊர் உள்ளது.

செவ்வாய் தோஷம் பற்றிக் கவலைப்படுபவர்கள் அங்காரகன் சன்னிதியில் வழிபடுவது வழக்கம்; செவ்வாய்க்கிழமைகளிலும் கிருத்திகை நாட்களிலும் கூட்டம் அதிகம். சித்தாமிர்த தீர்த்தத்தில் நீராடுவது, அபிஷேகம், அர்ச்சனை செய்வது பொதுவான வழிபாடுகள். உடல்நலம் வேண்டுவோர் வைத்தியநாதரை வணங்கித் திருச்சாந்து உருண்டை என்ற பிரசாதத்தைப் பெறுவார்கள். இது புற்றுமண், அபிஷேக நீர், வேப்பிலை, சந்தனம், திருநீறு கலந்து செய்யப்படுவது. கோயிலில் கிடைக்கும் புனுகு எண்ணெயையும் சிலர் வாங்குகிறார்கள். மாவிளக்கு ஏற்றுவதும் இங்குள்ள நேர்த்திக்கடன்களில் ஒன்று. இவை பக்தர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாட்டு முறைகள்; மருத்துவ சிகிச்சைக்கு மாற்று அல்ல. எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை. நேரம், கட்டணம் பற்றிச் செல்வதற்கு முன் கோயில் நிர்வாகத்திடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.