சூரியனார் கோயில்

நவகிரகத் தலங்களில் இந்தக் கோயிலுக்கு ஒரு தனி அடையாளம் உண்டு. மற்ற தலங்களில் சிவபெருமான் மூலவர்; கிரகம் ஒரு சன்னிதியில் இருக்கும். இங்கே சூரியனே மூலவர். மற்ற எட்டுக் கிரகங்களுக்கும் இதே கோயிலுக்குள் தனித்தனிச் சன்னிதிகள் உள்ளன. அவை அனைத்தும் சூரியன் சன்னிதியை நோக்கியபடி அமைந்திருக்கின்றன.

தல புராணம் ஒரு கதையைச் சொல்கிறது. காலவ முனிவர் கடுமையான தொழுநோயால் வருந்தினார். அவர் நவகிரகங்களை வேண்டிக்கொண்டார். கிரகங்கள் மனமிரங்கி அவரைக் குணப்படுத்தின. இதை அறிந்த பிரம்மா கோபம் கொண்டார். மனிதர்களின் வினைக்கேற்பப் பலன் தருவதுதான் கிரகங்களின் வேலை; அந்த எல்லையை அவை மீறிவிட்டன என்பது அவர் குற்றச்சாட்டு. அதே நோய் கிரகங்களுக்கே வரட்டும் என்று சபித்தார்.

சாபம் பெற்ற கிரகங்கள் வெள்ளெருக்குக் காட்டுக்கு வந்து சிவபெருமானை நோக்கித் தவம் இருந்தன. அருகே உள்ள திருமங்கலக்குடியில் பிராணநாதேஸ்வரரை அவை வணங்கின என்றும் ஒரு மரபு சொல்கிறது. சிவபெருமான் சாபத்தை நீக்கினார். 'இந்த இடம் இனி உங்களுக்கே உரியது. இங்கே வந்து வணங்குபவர்களுக்கு நீங்கள் அருள் செய்யுங்கள்' என்றார் என்பது நம்பிக்கை. வெள்ளெருக்கு இன்றும் இந்தத் தலத்தின் தல விருட்சமாக இருக்கிறது.

கருவறையில் சூரிய பகவான் மேற்கு நோக்கி நிற்கிறார். இரு கைகளிலும் தாமரை மலர் ஏந்தியிருக்கிறார். அவருக்கு இருபுறமும் உஷா தேவியும் பிரத்யூஷா தேவியும் இருக்கிறார்கள். பிரத்யூஷாவைச் சாயா தேவி என்றும் சொல்வதுண்டு. சூரியனுக்கு நேர் எதிரே குரு பகவான் இருக்கிறார். சூரியனின் கடும் வெப்பத்தைக் குரு தணிக்கிறார்; அதனால்தான் பக்தர்கள் அமைதியாக வழிபட முடிகிறது என்று விளக்குகிறார்கள். குரு இங்கே சிவனை வழிபடும் கோலத்தில் காட்சி தருகிறார்.

இது சூரியன் கோயில் மட்டுமல்ல; சிவன் கோயிலும்கூட. இங்கே இறைவன் விஸ்வநாதர், அம்பாள் விசாலாட்சி. தேவாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் வைப்புத் தலம் என்றும் இது குறிக்கப்படுகிறது. சூரியன் சன்னிதிக்குச் செல்லும் மண்டபத்தில் விஸ்வநாதர், விசாலாட்சி, நடராஜர், சிவகாமி, விநாயகர், முருகன் ஆகியோரின் திருவுருவங்கள் உள்ளன. சூரிய தீர்த்தம் கோயிலின் புனிதக் குளம்.

தை மாதத்தில் பத்து நாள் நடக்கும் ரத சப்தமி உற்சவம் இங்கே மிகப் பெரிய விழா. சூரியன் தன் தேரை வடக்கு நோக்கித் திருப்பும் நாளாக இதை மரபு போற்றுகிறது.

கோயிலில் உள்ள கல்வெட்டு ஒன்று, இது முதலாம் குலோத்துங்கச் சோழன் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டது என்று கூறுகிறது. அப்போது இந்தக் கோயில் 'குலோத்துங்கச் சோழ மார்த்தாண்டாலயம்' என்று அழைக்கப்பட்டது. மார்த்தாண்டன் என்பது சூரியனின் பெயர். தற்போதுள்ள கற்கட்டுமானம் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டின் இறுதியைச் சேர்ந்தது. பின்னர் விஜயநகர காலத்தில் சில சேர்க்கைகள் செய்யப்பட்டன; கிருஷ்ணதேவராயர் அளித்த கொடைகளையும் கல்வெட்டுகள் பதிவு செய்கின்றன. கோயில் திராவிடப் பாணியில், கருங்கல் மதிலோடு, ஐந்து நிலை ராஜகோபுரத்துடன் அமைந்துள்ளது. சூரியன் சன்னிதி சற்று உயர்ந்த அடித்தளத்தின் மேல் இருக்கிறது. தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறை கோயிலை நிர்வகிக்கிறது. முத்துசுவாமி தீட்சிதர் சௌராஷ்டிர ராகத்தில் இயற்றிய 'சூர்யமூர்த்தே' கீர்த்தனை இந்தக் கோயிலோடு இணைத்துப் பேசப்படுகிறது. கும்பகோணத்திலிருந்து சுமார் 15 கி.மீ., மயிலாடுதுறையிலிருந்து சுமார் 22 கி.மீ., ஆடுதுறையிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. தொலைவில் ஊர் உள்ளது.

சூரியனுக்கான வழிபாடு என்று ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பலர் இங்கே வருகிறார்கள். கிரகங்களால் வரும் துன்பங்கள் நீங்க வேண்டும் என்று வருபவர்களும் உண்டு. சிலர் பன்னிரண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் ஊரிலேயே தங்கி, தினமும் தீர்த்தங்களில் நீராடி, விரதம் இருந்து வழிபடுகிறார்கள். சர்க்கரைப் பொங்கல் படைப்பது, அபிஷேகம், அர்ச்சனை, நவகிரக ஹோமம், அன்னதானம் ஆகியவை பொதுவான வழிபாடுகள். சிலர் கோதுமை, வெல்லம், விளைபொருள்களைத் துலாபாரமாகக் காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள். குழந்தை வேண்டுபவர்கள் தூளி கட்டி வழிபடுவதும் உண்டு. இவை நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாட்டு முறைகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை. நேரம், கட்டணம் பற்றிச் செல்வதற்கு முன் கோயில் நிர்வாகத்திடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.