திருநாகை சௌந்தரராஜப் பெருமாள் கோயில், நாகப்பட்டினம்

நாகப்பட்டினம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து தெற்கே ஒரு கிலோமீட்டர் போனால், அகன்ற மாட வீதிகளுக்கு நடுவே மதில் சூழ்ந்த கோயில். ராஜகோபுரம் தாண்டியதும் பலிபீடம், கொடிமரம், பிறகு கருடாழ்வார் சன்னிதி; இங்கே பெரிய திருவடி அமர்ந்த கோலத்தில் இருப்பது அபூர்வம். உள்ளே, சூரியன் உதிக்கும் திசை பார்த்து நிமிர்ந்து நிற்பவர் கார்மேக வண்ணன் நீலமேகர், திருவிழாக்களில் வீதிக்கு வருபவர் சௌந்தரராஜர். தாயார் சௌந்தரவல்லி, உற்சவத் தாயார் கஜலட்சுமி. விமானம் சௌந்தர்ய விமானம்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: ஒருகாலத்தில் இது சுந்தராரண்யம் என்ற அடர்ந்த காடு; நடுவே விருத்த காவிரி ஓடியது. பாம்புகளுக்கெல்லாம் ராஜாவான அனந்தன் முதலில் இங்கே வந்து, தன் கையால் ஒரு தீர்த்தக் குளம் தோண்டி, கரையோரம் அமர்ந்து திருமாலை நினைத்துத் தவம் இருந்தான். அவன் பக்தியில் மனம் குளிர்ந்த பரந்தாமன் 'இனி நீயே என் பள்ளிப் படுக்கை' என்று வரம் தந்தார். பாம்பரசன் பெயரைத் தாங்கிய ஊர் நாகன்பட்டினமாகி, காலப்போக்கில் இன்றைய பெயரைப் பெற்றது. அடுத்த யுகத்தில் உத்தானபாதனின் மகன் சிறுவன் துருவன் வந்தான். உலகமே தனக்கு அடிபணிய வேண்டும் என்ற ஆசையோடு கடுந்தவம் செய்தான்; தேவர்கள் எவ்வளவு இடையூறு செய்தும் அசையவில்லை. கடைசியில் கருடன் மேல் பெருமாள் தோன்றினார். அந்தப் பேரழகைப் பார்த்த நொடியில் கேட்க வந்த வரமே மறந்துபோனது துருவனுக்கு. 'இந்த அழகை எப்போதும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தால் போதும்' என்று மட்டும் வேண்டினான். அன்று முதல் இவர் சௌந்தரராஜர். மாசி மகத்தன்று சார புஷ்கரிணிக் கரையில் பொன்னிற ஒளியோடு தோன்றியதால் இவருக்கு 'அழகியான்' என்ற பெயரும் உண்டு. அதே யுகத்தில் பூமாதேவியும், அடுத்து மார்க்கண்டேயரும், கலியுகத்தில் சாலிசுக சோழனும் இங்கே தவம் செய்து தரிசனம் பெற்றனர். சாபத்தால் மூன்றாவது மார்போடு பிறந்த ஓர் இளவரசி, தன் கணவனைக் காணும் நொடியில் அது மறையும் என்று காத்திருந்தாள்; இங்கே வழிபட வந்த சாலிசுகனைப் பார்த்ததும் அது மறைந்தது, இருவருக்கும் இங்கேயே திருமணம் நடந்தது. முதன்முதலில் இங்கு கோயில் எழுப்பியது அவனே.

இங்கே பெருமாள் நின்ற, இருந்த, கிடந்த என மூன்று கோலங்களிலும் காட்சி தருகிறார்: நின்ற கோலத்தில் நீலமேகர், மூலவருக்கு முன் மண்டபத்தில் அமர்ந்த கோவிந்தராஜர், சயனித்த ரங்கநாதர். சிங்கப்பெருமானின் சன்னிதியில் சற்று நேரம் நின்று பாருங்கள்: எட்டுக் கைகளில் ஒன்று குழந்தை பிரகலாதன் தலையில் வாழ்த்தாகப் படிகிறது, ஒன்று 'அஞ்சாதே' என்கிறது, மற்றவை அசுரன் இரணியனின் மார்பைப் பிளக்கின்றன. அழிப்பும் அரவணைப்பும் ஒரே கல்லில். திருமால் கோயில்களில் அதிகம் பார்க்க முடியாத எட்டுக் கை துர்க்கையும் இங்கே தனிச் சன்னிதியில் அருள்கிறாள். பெருமாளின் இடையில் தசாவதாரங்களைச் சித்தரிக்கும் செப்புத் தகட்டு ஒட்டியாணம் அலங்கரிக்கிறது. கருவறைச் சுற்றில் பழைய ஓவியங்கள் உண்டு; வைகுண்டநாதர், தாயார், ஆண்டாள் சன்னிதிகளும் அங்கே. நாயக்கர் கால மண்டபம் சக்கரங்களுடன் தேர் வடிவில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது.

கண்டன், சுகண்டன் என்ற இரு அந்தணச் சகோதரர்களின் கதையும் இந்தக் குளத்தோடு இணைந்தது. கொடுமைகள் பல செய்து திரிந்த அவர்கள் ஒருநாள் சார புஷ்கரிணியில் மூழ்கி எழுந்தனர்; அந்த ஒரு நீராடலிலேயே பாவம் கரைந்து வைகுண்டம் சேர்ந்தனர். அந்த இருவரின் உருவங்களைக் கல்லில் வடித்து மூலவர் அருகிலேயே வைத்திருக்கிறார்கள்.

திருமங்கையாழ்வார் பெரிய திருமொழி 9.2 பதிகத்தில் (நாலாயிரம் 1758-1767) இந்தப் பெருமாளைப் பாடுகிறார். 'அச்சோ ஒருவர் அழகியவா!' என்று ஒரு காதலியின் குரலில் ஒன்பது பாசுரங்கள் உருகிய பின், பத்தாவதில்தான் 'நாகை' என்று ஊரின் பெயர் வருகிறது. ஆழ்வாருக்குப் பின்னும் இந்த அழகன் கவிஞர்களை விடவில்லை, பிள்ளைப்பெருமாள் ஐயங்காரின் பாடல்களிலும் தீட்சிதரின் கீர்த்தனையிலும் அவன் வருகிறான். தீர்த்தம் சார புஷ்கரிணி; கோயிலின் தென் வீதியில் தேர் நிலையும் குளமும் இருக்கின்றன.

Go a kilometre south of the Nagapattinam bus stand and the walled temple rises among broad car streets. Past the rajagopuram are the bali peetam and flagstaff, then the shrine of Garuda, who here, unusually, sits rather than stands. In the sanctum Neelamegha Perumal stands facing east; the festival image is Soundararajar. The goddess is Soundaravalli, with Gajalakshmi as her festival image, and the vimanam is the Soundarya Vimanam.

The temple legend goes like this. The place was once a thick forest, Sundararanyam, with the Vritha Kaveri flowing through it. Adisesha, king of the serpents, dug a tank here, named it Sara Pushkarini and sat on its bank in penance, and the pleased Perumal took him as his bed. A town where the naga worshipped became Naganpattinam, and then Nagapattinam. In a later age came young Dhruva, son of King Uttanapada, praying fiercely for the whole world to bow to him. The gods tried to break his tapas and failed. When Perumal finally appeared on Garuda, Dhruva took one look at that beauty and forgot what he had come to ask; all he wanted now was to keep seeing it. From then on the Lord was Soundararajar, the king of beauty. Because he appeared glowing like gold on the bank of the tank on Masi Magam, he is also called Azhagiyan. Bhudevi worshipped here in that same age, Markandeya after her, and in the Kali age the Chola king Salisukan. A princess cursed with a third breast had been told it would vanish when she saw her husband; the moment Salisukan walked in to pray, it was gone, and their wedding took place right here. He was the one who built the first temple here.

Perumal appears here in all three postures: standing as Neelamegha, seated as Govindarajar in the hall before the sanctum, and reclining as Ranganatha. Stop at the eight-armed Ashtabhuja Narasimha: one hand blesses Prahlada, one offers protection, and the rest tear into Hiranyakashipu, destruction and care in a single image. An eight-armed Durga, rare in a Vishnu temple, has her own shrine. Perumal wears a copper-plate waistband showing the ten avatars. The inner corridor has old paintings and shrines of Vaikunthanathar, Thayar and Andal, and the Nayak-period hall is built as a chariot, wheels and all.

The brothers Kandan and Sukandan also belong to this tank. Two Brahmins who had done much harm, they bathed one day in the Sara Pushkarini; that single dip washed away their sins and they reached Vaikuntham. Their figures are carved in the Perumal shrine.

Thirumangai Alvar sang the Lord in Periya Thirumozhi 9.2 (Naalayiram 1758-1767). For nine verses he sings as a girl lost in this beauty, "Achcho, how beautiful he is!", and only in the tenth does the name Nagai appear. Pillaiperumal Iyengar and Muthuswami Dikshitar are among the later poets who praised him. The tank is the Sara Pushkarini, and the temple car stands in the south street beside it.

பொருள்: அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் மீனாகவும் வந்த ஆதிப்பிரானை, நாகை அழகியாரை, சிறந்த பெரிய மதில் சூழ்ந்த திருமங்கை நாட்டுத் தலைவனான கலியன் குறையாத இன்னிசையோடு பாடிய செஞ்சொல் மாலை இது. ஏழும் இரண்டும் ஒன்றுமான இந்தப் பத்துப் பாடல்களையும் கற்றுப் பாடுவோர் மன்னராய் உலகாண்டு, மீண்டும் வானவராய் மகிழ்வார்கள் என்கிறார் ஆழ்வார்.

Meaning: He is the primal Lord who came as swan, boar and fish, the beautiful one of Nagai. Kali, chief of Mangai with its fine walls, sang this garland of true words to flawless sweet music. The Alvar says those who can recite these ten, seven and two and one, will rule the earth as kings and then rejoice again as the heavenly ones.

கோயிலின் ஆரம்ப வடிவம் பல்லவர் காலத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம். இப்போது நிற்கும் கற்கோயில் எட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இடைக்காலச் சோழர்கள் கட்டியது; சோழர் காலக் கல்வெட்டுகள் இரண்டு இங்கே உள்ளன. தொடக்கச் சோழர் காலச் சிற்ப அமைப்புகள் பலவற்றை இன்றும் பார்க்கலாம். பின்னர் தஞ்சாவூர் நாயக்கர்களும், அவர்களுக்குப் பின் தஞ்சை மராத்தியர்களும் திருப்பணிகள் செய்தனர். நாயக்கர் ஆட்சியில் நாகப்பட்டினம் பரபரப்பான துறைமுகம், டச்சுக்காரர்களின் பிடியில் இருந்த பகுதி. கப்பல்களுக்கு வழிகாட்ட ஒரு கலங்கரை விளக்கம் வேண்டும் என்று டச்சுக்காரர்கள் கேட்க, அன்றைய நாயக்க மன்னன் கட்டிய கோபுரமே கலங்கரை விளக்கமாகவும் பயன்பட்டது. இன்றைய ராஜகோபுரம் சுமார் 90 அடி உயரம். கோயிலை இந்து சமய அறநிலையத் துறை நிர்வகிக்கிறது.

The first shrine here may go back to Pallava times. The stone temple standing now was built by the medieval Cholas in the late 8th century, and two Chola-period inscriptions survive along with several early Chola sculptural features. The Thanjavur Nayaks and, after them, the Thanjavur Marathas added to it. Nayak-era Nagapattinam was a crowded harbour, much of it under Dutch control. Ships needed a light to steer by, so at the Dutch request the ruling Nayak raised the temple tower to double as one. The rajagopuram today is about 90 ft (27 m) tall. The temple is run by the Hindu Religious and Charitable Endowments Department.

ஜாதகத்தில் ராகு-கேதுவின் பிடியால் வரும் சர்ப்ப தோஷம் உள்ளவர்களும், கல்யாணம் தள்ளிக்கொண்டே போகிறவர்களும் தேடி வரும் கோயில் இது, பாம்பரசன் தவமிருந்த இடம் என்பதுதான் காரணம். காரியம் கைகூடியதும் பெருமாளுக்குப் பால், தயிர், இளநீர் கொண்டு திருமஞ்சனம் செய்வித்து, துளசி மாலை அணிவித்து நன்றி செலுத்துவார்கள். கோயில் குளத்தில் மூழ்கி எழுந்த பிறகே சன்னிதிக்குள் போவது பலரது பழக்கம். இவை வழிபாட்டு நம்பிக்கைகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி கிடையாது.

People pray here for relief from Kalasarpa dosha and for obstacles to marriage to clear; a temple where the serpent did penance has a special place for these prayers. When a prayer is answered, devotees offer Perumal a thirumanjanam (sacred bath) and a tulsi garland, and many bathe in the Sara Pushkarini before worship. These are devotional customs, and no result is promised.