திருநின்றவூர் பக்தவத்சல பெருமாள் கோயில்

ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியே வந்து தெருக்கள் வழியே நடந்தால், கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கும் விஜயநகரத்துக் கோபுர வாசல் கண்ணில் படும். பலிபீடம், கொடிமரம், கருடன் சன்னிதி, மகா மண்டபம், உள் மண்டபம் எனக் கடந்து போனால், கிழக்கு நோக்கி சுமார் பதினோரு அடி உயரத்தில், திருமகளும் பூமகளும் இருபுறம் நிற்க, ஐந்து ஆயுதங்கள் ஏந்தி நிற்கிறார் பக்தவத்சலப் பெருமாள். உற்சவர் பத்தராவிப் பெருமாள். பெருமானின் வலது பக்கத்தில் தனிக் கோயில் கொண்டிருப்பவள் இங்குள்ள அன்னை, அவளுக்குச் சுதாவல்லி என்றும் பெயர். விமானம் உத்பல விமானம்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: ஒருநாள் பெருமாளிடம் மனம் வருந்திய மகாலட்சுமி வைகுண்டத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு இந்த இடத்தில் வந்து நின்றாள். 'திரு' நின்ற ஊர், திருநின்றவூர். பாற்கடலில் பிறந்தவள் என்பதால் கடலரசன் சமுத்திரராஜனே அவள் தந்தை. மகளைச் சமாதானப்படுத்தி அழைத்துப் போக ஓடி வந்தான் அவன்; அவளோ அசையவில்லை. வைகுண்டம் சென்று பெருமாளிடம் முறையிட்டான். 'கவலைப்படாதே, நீ புறப்படு, நானும் வந்து சேர்கிறேன்' என்று அனுப்பி வைத்தார் பரந்தாமன். மீண்டும் வந்த சமுத்திரராஜன் கைகூப்பி, 'நான் உனக்குத் தந்தை அல்ல; நீதான் என்னைப் பெற்ற தாய். வைகுண்டம் வந்து ஆட்சி செய்' என்று மன்றாடினான். அந்த வார்த்தையே தாயாரின் திருநாமம் ஆனது. பின்னால் வந்த பெருமாளும் தேவியைச் சமாதானம் செய்து இங்கேயே எழுந்தருளினார். அடியவனின் வேண்டுதலுக்கு ஓடி வந்தவர் என்பதால் அவர் பக்தவத்சலன். வருணனும் சமுத்திரராஜனும் இந்தப் பெருமாளைத் தரிசித்தார்கள்; செல்வத்தை இழந்து வாடிய குபேரன் இந்தத் தாயாரை வணங்கி மீண்டும் பெற்றான். அதனால் இங்கே தாயார் எல்லா நலன்களும் தரும் வைபவலட்சுமி.

ஆழ்வார் கதை இதைவிடச் சுவையானது. பல திவ்ய தேசங்களைப் பாடிக்கொண்டு இந்த வழியே வந்த திருமங்கையாழ்வார், இங்கே ஒரு பாடலும் பாடாமல் கடந்துபோனார். இதைக் கண்ட தாயார், 'உடனே போய் ஒரு பாசுரம் வாங்கி வாருங்கள்' என்று பெருமாளை அனுப்பினாள். பெருமாள் கிளம்பிப் போவதற்குள், கவிஞர் கடற்கரைக் கோயில் நகரான மல்லைக்குப் போய்ச் சேர்ந்துவிட்டிருந்தார். அங்கே தேடி வந்து நின்ற பெருமாளுக்காக, தலசயனப் பெருமாள் பதிகத்திலேயே 'நின்றவூர் நித்திலத்தை' என்று ஒரு வரி வைத்தார் ஆழ்வார். பாசுரத்தோடு திரும்பிய பெருமாளிடம் தாயார், 'மற்ற தலங்களுக்கு எல்லாம் பத்துப் பாடல், நமக்கு மட்டும் ஒன்றா?' என்று கேட்டாள். பெருமாள் மீண்டும் புறப்பட்டார். அந்த நேரம் கவிஞர் சோழ நாட்டில், ஆரூருக்குப் பக்கத்தில் உள்ள கண்ணமங்கைப் பெருமாளைப் பாடிக்கொண்டிருந்தார். பாடலின் நடுவே, நம் ஊர்ப் பெருமாள் ஒரு பக்கமாக வந்து நிற்பதைக் கவனித்த அவர், அந்தப் பாசுரத்துக்குள்ளேயே 'நின்றவூர் நின்ற நித்திலத் தொத்தினை' என்று இவருக்கும் இடம் கொடுத்தார். திருநின்றவூருக்கு உரிய இரண்டு பாசுரங்களும் இப்படிப் பிறந்தவை.

வலம் வரும்போது கோதை நாச்சியார், சுதர்சனர், விஷ்வக்சேனர், பன்னிருவர், உடையவர், மாருதி எனப் பலரையும் தரிசிக்கலாம், அவர்களிடையே பெருமாளின் படுக்கையான அனந்தனுக்கே ஒரு சன்னிதி இருப்பது வேறு எங்கும் அதிகம் காணாத ஒன்று, இது இந்தக் கோயிலின் தனிச் சிறப்பு. கோயிலுக்குச் சில அடி தூரத்தில், ஏரிக்கரையில் 'ஏரி காத்த ராமர்' கோயில்; அங்கே ராம லட்சுமணரைத் தோள்களில் சுமந்து நிற்கும் அனுமனின் சிலையைப் பார்க்கத் தவறாதீர்கள். தீர்த்தம் வருண புஷ்கரணி, தல மரம் பாரிஜாதம்.

Walk in from Thirunindravur station and a tall Vijayanagara-era rajagopuram greets you. Beyond the bali peetam, flagstaff, Garuda shrine and the outer and inner halls, Bhaktavatsala Perumal stands facing east, about eleven feet tall, holding his five weapons, with Sridevi and Bhudevi at his sides. The festival image is Bhaktharavi Perumal. The goddess, Ennai Petra Thayar or Sudhavalli, has her own shrine on his right, and the tower over the sanctum is of the Utpala kind.

The temple legend goes like this. Hurt by something Vishnu had done, Mahalakshmi left Vaikuntha and came to stand at this spot, and so it became Thiru-nindra-oor, the place where Lakshmi stood. Born from the Milky Ocean, she was the daughter of the ocean king Samudraraja, who hurried here to coax her home; she would not move. He went to Vaikuntha and pleaded with Vishnu, who told him, "Go ahead; I will follow." Back before her, Samudraraja folded his hands: "I am not your father; you are the mother who bore me. Come back and rule Vaikuntha." Those words became her name. Vishnu followed and made peace with her, and stayed on here. Because he came running at his devotee's plea, he is Bhaktavatsala, the Lord who loves his devotees. Varuna and Samudraraja both had his darshan here, and Kubera, having lost his wealth, won it back by worshipping this Thayar, which is why she is honoured as Vaibhava Lakshmi, giver of every good thing.

The Alvar's story is even better. Thirumangai Alvar, singing his way through the Divya Desams, passed through here without a single verse. The Thayar sent Perumal after him at once to fetch a pasuram. By then the Alvar had reached Thirukkadalmallai at Mamallapuram, and there, in his decade on Sthalasayana Perumal, he gave the visiting Lord a line: "Nindravur Nithilathai", the pearl of Nindravur. When Perumal came home with it, the Thayar asked, "Every other temple has ten songs, and we get one?" So off he went again. This time the Alvar was at Thirukkannamangai near Thiruvarur, and in the middle of singing there he caught sight of the Thirunindravur Lord standing by and worked him in too: "the cluster of pearls who stands at Nindravur". Those are the two pasurams that belong to Thirunindravur.

Around the prakaram are shrines of Andal, Chakrathalvar, Vishvaksena, the twelve Alvars, Ramanuja and Hanuman, and, unusually, one of Adisesha. Just behind, by the lakeside, Rama has a small temple of his own as Eri Katha Ramar, "the Rama who saved the lake"; look there for Hanuman bearing both brothers aloft on his shoulders. The temple tank is the Varuna Pushkarani and the sacred tree the parijatham.

பொருள்: பயனற்ற சுமைகளைத் தாங்கிப் பிறருக்குப் பணிந்து தொண்டு செய்து, பொய்ந்நூலை மெய்ந்நூல் என்று ஓதி வீணாகப் போகாமல் வாருங்கள். என் தந்தை, நான் வணங்கும் தலைவன்; கணங்கள் போற்றும் கருமுகில் போன்றவன்; எம் பெருமான்; நின்றவூரின் முத்தைப் போன்றவன்; தொகுதியான சோலைகள் நிறைந்த காண்டவ வனத்தைத் தீயில் எரியச் செய்தவன். அவனை நான் கண்டது கடல்மல்லைத் தலசயனத்தில்.

Meaning: Do not waste your life carrying useless burdens, bowing in service to others and reciting false books as true; come. Here is my father, the Lord I worship, praised by hosts, dark like a rain cloud, our Lord, the pearl of Nindravur, who set the grove-filled Kandava forest ablaze. It was at Kadalmallai, at Thalasayanam, that I saw him.

கோயில் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுப் பல்லவர் காலத்தது. மிகப் பழைய கல்வெட்டு பல்லவ மன்னன் நிருபதுங்கவர்மன் காலத்தைச் (கி.பி. 820-890) சேர்ந்தது. பல்லவர் பதிவுகள் இந்த ஊரை 'நின்றவூர்' என்றும், புனர்கோட்டத்தின் ஒரு பிரிவான 'விருதுராஜபயங்கர சதுர்வேதிமங்கலம்' என்றும் அழைக்கின்றன; தின்னனூர் என்பது ஊரின் புராணப் பெயர். பின்னர் இரண்டாம் ராஜேந்திர சோழன் (1051-1063), வீரராஜேந்திரன் (1063-1070), இரண்டாம் ராஜராஜன் (1146-1173) ஆகியோரும் கல்வெட்டுகளை விட்டுச் சென்றனர். இன்று காணும் ராஜகோபுரம் விஜயநகர காலத்தது. இரண்டு பிரகாரங்கள் உண்டு. தென்கலை மரபையும் பாஞ்சராத்திர ஆகமத்தையும் பின்பற்றும் இந்தக் கோயிலைத் தமிழ்நாடு இந்து சமய அறநிலையத் துறை நிர்வகிக்கிறது; திருப்பதி பெரிய ஜீயர் நிரந்தர அறங்காவலர். தினமும் ஆறு காலப் பூஜை நடக்கிறது.

The temple dates from the Pallava period of the 9th century. Its oldest inscription is of the Pallava king Nripatungavarman (820-890 CE). Pallava records call the town Ninravur and place it in Virudhurajabhayankara Chaturvedimangalam, a division of Punarkottam; Thinnanur is its old puranic name. Rajendra Chola II (1051-1063), Virarajendra (1063-1070) and Rajaraja II (1146-1173) left inscriptions later. The present rajagopuram is of the Vijayanagara period, and the temple has two prakarams. Worship follows Tenkalai custom and the Pancharatra rules. The state endowments department administers it, while the senior Jeeyar of Tirupati holds the post of hereditary trustee. There are six pujas a day.

கல்யாணம் தள்ளிப்போகும் பிள்ளைகளோடு பெற்றோர் வந்து பெருமாளையும் தாயாரையும் வணங்கிச் செல்வது இங்கு வழக்கமான காட்சி. ஜாதகத்தில் பாம்புக் கிரகங்களின் பாதிப்பு உள்ளவர்களும், கணவன் நலம் வேண்டும் பெண்களும் புதன்தோறும் அனந்தன் சன்னிதிக்கு வந்து, பெயர் சொல்லி அர்ச்சனை செய்து, நெய்யில் தீபமேற்றி, பாலில் செய்த பாயசத்தை நிவேதனம் செய்கிறார்கள். இழந்த செல்வத்தைக் குபேரனுக்கு மீட்டுத் தந்த தாயார் என்பதால், பொருள் இழப்பில் தவிப்போரும் இவளிடம் வேண்டுகிறார்கள். நினைத்தது கைகூடியவர்கள் நன்றிக்கடனாகப் பெருமானுக்குப் புத்தாடை சாத்துவார்கள். இவை வழிபாட்டு நம்பிக்கைகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி கிடையாது.

Those facing obstacles to marriage come for darshan here. At the Adisesha shrine people offer an archana on Wednesdays with a ghee lamp and milk payasam, praying for relief from Rahu-Ketu and sarpa doshas and for a long married life. Since this Thayar restored Kubera's lost wealth, those who have suffered losses pray to her too. When a prayer is answered, devotees offer Perumal a new cloth. These are devotional customs, and no result is promised.