நல்லாடை அக்னீஸ்வரர் கோயில்

பொதுவாகச் சிவன் கோயில் கருவறைக்குள் காலைக் கதிர் நேராக விழும்படிதான் அமைப்பார்கள். இங்கோ கதை தலைகீழ்: சாயங்காலச் சூரியனைச் சந்திக்கும்படி திரும்பியிருக்கிறார் மூலவர்; அம்பாள் சுந்தரநாயகியின் சன்னிதி தெற்கு நோக்கியது. லிங்கத்தைச் சுற்றிச் சரிவாக ஒரு சிறு பள்ளம், அதில் எப்போதும் தண்ணீர். நெருப்பின் வடிவான இறைவனின் வெம்மையைக் குளிர்விக்கவே இந்த ஏற்பாடு. சுமார் இரண்டு ஏக்கர் வளாகம்; மூன்று திசைகளில் கோபுர வாசல்கள்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: மிருகண்டு மகரிஷி இந்த ஊர் ஈசனுக்கு ஒரு பெரிய யாகம் நடத்தத் தீர்மானித்தார். தேவையான பொருள்களை ஊர் மக்களே தரலாம் என்றார். நெசவாளர்கள் தங்க இழை ஓடிய மூன்று பட்டு ஆடைகளை நெய்து வந்தார்கள்: இறைவனுக்கு ஒன்று, முனிவருக்கு ஒன்று, மன்னனுக்கு ஒன்று. யாகம் முடியும் வேளையில், முனிவர் தமது ஆடையையும் இறைவனின் ஆடையையும் எடுத்து யாக குண்டத்தில் போட்டார். "நெருப்பில் போட்ட துணி சுவாமியிடம் போய்ச் சேருமா?" என்று கூட்டம் முணுமுணுத்தது. "கருவறைக்குள் போய் நீங்களே பாருங்கள்" என்றார் முனிவர். உள்ளே போனவர்கள் வாயடைத்து நின்றார்கள்: தாங்கள் நெய்த அதே பட்டு, புத்தம்புதிதாக ஈசனின் மேனியில். இறைவனுக்கே ஆடை நெய்து கொடுத்த ஊர் என்பதால் "நெய்தல் ஆடை" என்று வழங்கிய பெயர், நாளடைவில் சுருங்கி நல்லாடை ஆனது.

அந்தத் துணியைச் சுமந்து சென்றது யார் என்றும் முனிவர் விளக்கினார். அக்னிக்குப் பல வடிவங்கள் உண்டு; அவற்றுள் ஒன்று பரணி ருத்ராக்னி. யாகத்தில் இடுவதை ஈசனிடம் கொண்டு சேர்ப்பது அந்த நெருப்புதான். அந்த நெருப்பின் பெயரைத் தாங்கிய நட்சத்திரம் என்பதால், இரண்டாவது விண்மீனில் பிறந்தவர்களுக்கு இதுவே சொந்த வீடு. அவர்களைப் பற்றி ஊரில் ஒரு சொலவடையும் உண்டு: "பரணியில் பிறந்தால் தரணி ஆளலாம்."

தல மரமான வில்வத்துக்கும் ஒரு கதை உண்டு. ஒருநாள் அன்றைய சோழ மன்னனோடு சிவநேச நாயனார் இங்கே வழிபட வந்தார். வழியில் ஒரு புலி அவரைத் துரத்த, பக்கத்தில் நின்ற வில்வ மரத்தில் ஏறித் தப்பினார். இறங்கிக் குண்டாங்குளம் கரைக்கு வந்தபோதும் புலி விடாமல் பின்தொடர்ந்தது; அங்கேயே நாயனார் அதைக் கொன்றார். அந்த இடத்தில் ஈசன் அவருக்குக் காட்சி தந்தார். வில்வத்தோடு வன்னியும் இந்தக் கோயிலின் தல மரம்.

பிராகாரத்தில் நடக்க நடக்கத் தெய்வங்கள் வந்துகொண்டே இருக்கிறார்கள். ஆனைமுகன் இரண்டு இடங்களில் (வாயில் காவலனாகவும், செல்வம் தருபவனாகவும்), குழந்தை வடிவில் முருகன், உமையோடும் கந்தனோடும் அமர்ந்த சோமாஸ்கந்தர், கயிலை நாதர், ஆலமர் செல்வர், வீரபத்திரர், சண்டேசர், பைரவர்; தேவியராக துர்க்கை, புவனேஸ்வரி, கல்யாணி, மகாலட்சுமி; கூடவே மகாவிஷ்ணு, சூரியன், சனி பகவான். நவகிரகங்களுக்குத் தனிச் சன்னிதி கிடையாது; ஒன்பது கோள்களுக்கும் தலைவன் ஈசனே என்பது இந்தக் கோயிலின் நிலைப்பாடு.

இன்றைய கருங்கல் கருவறை இரண்டாம் இராஜராஜ சோழனின் ஆட்சியில் (1146–1163) எழுந்தது. கோயிலின் மற்ற பகுதிகளைக் கட்டியவர் அவனுடைய பிரதிநிதியான சோமந்தோழர். இந்த விவரங்கள் கருவறையின் கிழக்குச் சுவர்க் கல்வெட்டில் பதிவாகியுள்ளன. சோழர் காலத்தில் ஊருக்கு நீளமான அரசுப் பெயர் இருந்தது: ஜயங்கொண்ட சோழ நாட்டின் குறும்பூர்ப் பிரிவில் இருந்த "நல்லாடை மங்கல குலோத்துங்க சோழபுரம்" என்று கல்வெட்டு அதைக் குறிக்கிறது; இறைவனின் பெயர் "திருவன்னீஸ்வரமுடையார்". கோயில் கணக்கு வழக்குகளைப் பார்க்க ஒரு சபை இருந்தது; அதற்குத் தலைமை தாங்கியவர் காசிபன் கூத்தன் மும்முடிச் சோழப்பட்டன். சுவாமிக்குப் படையலும், சன்னிதியில் அணையா தீபமும் தொடர, அரசன் நிலங்களைத் தானமாக எழுதிக் கொடுத்தான். சித்திரை, வைகாசி விசாகம், மார்கழி விழாக்கள் அந்நாளில் சிறப்பாக நடந்தன; திருவாதிரை அன்று மாணிக்கவாசகர் வீதியுலா வந்தார். இன்று கோயிலை இந்து சமய அறநிலையத்துறை நிர்வகிக்கிறது.

பரணி நட்சத்திரக்காரர்கள் கிரகங்களின் பாதகமான பலன் குறைய வேண்டி, முடிந்தபோதெல்லாம் இங்கே வந்து அக்னீஸ்வரரை வணங்குகிறார்கள். தீயாகவே நிற்கும் தெய்வம் என்பதால், இங்கே வேள்வித் தீ வளர்த்து வழிபடுவதற்கே முதலிடம்; கார்த்திகை மாதப் பரணி நாளில் செய்யும் ஹோமத்துக்குத் தனி மதிப்பு. திருமணம் கைகூடவும், குழந்தை வரம் வேண்டியும் பலர் வருகிறார்கள்; நினைத்தது நடந்ததும் சுவாமிக்கும் அம்பாளுக்கும் ஹோமமும் அர்ச்சனையும் செய்கிறார்கள். இவை பக்தியின் வழிபாட்டு முறைகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை.