கீழப்பூங்குடி பிரம்மபுரீஸ்வரர் கோயில்

ஐந்து நிலைக் கோபுரம், அதன் எதிரே தீர்த்தக் குளம்: கீழப்பூங்குடியில் முதலில் கண்ணில் படுவது இதுதான். கருவறையில் பிரம்மபுரீஸ்வரர்; ஊர் மக்களுக்கு அவர் சுந்தரேஸ்வரர். தேவிக்கு மூன்று பெயர்கள், ஆகமம் சொல்லும் பெயர் பிரம்ம வித்யாம்பிகை, ஊர்க்காரர்கள் அழைப்பது மீனாட்சி, தொன்மையான செல்லப் பெயர் பூங்குடியாள்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: ஒரு காலத்தில் சிவனைப் போலவே பிரம்மனுக்கும் ஐந்து முகங்கள். உலகைப் படைப்பவன் நானே, ஆகவே சிவனைவிடப் பெரியவன் நான் என்ற கர்வம் அவனுக்குத் தலைக்கேறியது. அந்தக் கர்வத்தை அடக்க, சிவன் அவனது ஐந்தாவது தலையைக் கிள்ளி எறிந்தார். பிழையை உணர்ந்த பிரம்மன் மன்னிப்புத் தேடி ஊர் ஊராகச் சென்று சிவலிங்கத்தைப் பூஜித்தான்; அப்படி அவன் வணங்கிய இடங்களில் பூங்குடியும் ஒன்று. பிரம்மனுக்கு இரங்கிய இறைவன் பிரம்மபுரீஸ்வரர் ஆனார்.

இதே தலத்துக்கு உத்திராடத்தோடு ஒரு தனி உறவு உண்டு. நட்சத்திர வரிசை அசுவினியில் தொடங்கினாலும், இந்தக் கோயிலின் மரபு 'ஆடம்' என்ற சொல்லை 'முதலில் தோன்றியது' என்று படிக்கிறது. அந்த வாசிப்பில் உத்திராட தேவியே பூங்குடியாள்; மற்ற இருபத்தாறு நட்சத்திர தேவியரும் அவள் பாதங்களுக்குப் பூஜை செய்கிறார்கள். இந்த நட்சத்திரத்தின் அதிதேவதையாக விநாயகர் சுட்டப்படுவதும் இந்த 'முதல்' என்ற பொருளோடு பொருந்துகிறது.

காலப்போக்கில் பழைய கோயில் சிதைந்து போனது. மறுபடி கட்டி எழுப்பியபோது, மதுரைக் கோயிலின் தெய்வப் பெயர்களே இங்கும் வந்து சேர்ந்தன. அந்தப் பந்தம் இன்றுவரை அறுபடவில்லை, வைகைக் கரை நகரில் சித்திரைத் திருமணக் கோலாகலம் நடக்கும் தினத்திலேயே இந்தக் கிராமத்திலும் சுவாமிக்கும் தேவிக்கும் கல்யாண உற்சவம் நடத்துகிறார்கள்.

இந்தக் கோயிலுக்கே உரிய காட்சி தனிச் சன்னிதியில் இருக்கும் நடராஜர். ஜடாமுடியை அள்ளி முடிந்துகொண்டு, இப்போதுதான் ஆடத் தொடங்கப் போகிறவரைப் போல நிற்கிறார். சுவாமி சன்னிதிக்குப் பின்புறச் சுவர் மாடத்தில் லிங்கோத்பவர்; ஆண்டில் இரண்டு முறை அவருக்குத் தனிக் கவனம் கிடைக்கிறது, ஒன்று கார்த்திகை தீப நாளில், மற்றொன்று சிவராத்திரி இரவு விடிவதற்கு முன் வரும் மூன்றாம் ஜாமத்தில். பிரகாரம் சுற்றினால் கன்னி மூலையில் பிள்ளையார், ஞான குரு தட்சிணாமூர்த்தி, இரு தேவியருடன் ஆறுமுகன், ஒன்பது கோள்கள், காவல் தெய்வம் பைரவர் என வரிசையாகத் தரிசிக்கலாம், அந்தப் பைரவருக்குத் தேய்பிறையின் எட்டாம் நாள் வந்தால் தனி ஆராதனை நடக்கும். தல மரம் கடம்பு; தீர்த்தம் பிரம்ம தீர்த்தம்.

கோயிலின் தொடக்க காலத்தைச் சொல்லும் கல்வெட்டுச் சான்றுகள் வெளியே தெரிய வரவில்லை. பழைய கோயில் அழிந்த பின் முழுவதுமாகப் புதிதாகக் கட்டப்பட்ட கோயில்தான் இன்று நிற்பது; அப்போதுதான் இறைவனுக்கும் இறைவிக்கும் மதுரையின் பெயர்கள் சேர்ந்தன. ஐந்து நிலைக் கோபுரத்துடன் உள்ள இந்தக் கோயிலில் பூஜைகள் சிவாகம முறைப்படி நடக்கின்றன.

ஒவ்வொரு மாதமும் உத்திராடம் வரும் நாளில் அந்த நாளில் பிறந்தவர்கள் இங்கே கூடுகிறார்கள், ஜாதகக் கோளாறுகள் அகல வேண்டும், வாழ்வில் ஏற்றம் வர வேண்டும் என்பதே அவர்களது வேண்டுதல்; அன்று சிவனுக்குச் சிறப்புப் பூஜை உண்டு. பிள்ளை வரம் வேண்டியும், வீட்டில் ஒற்றுமை நிலைக்க வேண்டியும் அம்பாளிடம் முறையிடுபவர்கள் பலர். கேட்டது கிடைத்துவிட்டால் திரும்ப வந்து தெய்வங்களை நீராட்டி, புதுத் துணி உடுத்தி மகிழ்கிறார்கள், இன்னும் சிலர் மூலவரின் மேனி முழுக்கச் சந்தனம் பூசி அலங்கரித்துக் கடனைத் தீர்க்கிறார்கள். இவை நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாடுகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை. குழந்தைப் பேறு போன்ற விஷயங்களில் மருத்துவ ஆலோசனையும் அவசியம்.