பழமுதிர்ச்சோலை முருகன் கோயில் (சோலைமலை)

அழகர்கோவில் அடிவாரத்தில் கள்ளழகரை வணங்கிவிட்டு, மலைப்பாதையில் மூன்று கிலோமீட்டர் மேலே ஏறினால், மரங்கள் அடர்ந்து பகலிலும் நிழல் கவிழ்ந்த சோலைக்கு நடுவே மூன்று நிலைக் கோபுரத்தோடு முருகன் கோயில் வரும். கருவறையில் வள்ளியும் தெய்வானையும் இருபுறமும் நிற்க, மணக்கோலத்தில் நிற்கிறான் முருகன்; ஆறுபடை வீடுகளில் இரு தேவியரோடும் அவன் காட்சி தருவது இங்கே மட்டும். அருகிலேயே ஆதி வேல், வலப்புறம் வித்தக விநாயகர்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: கொளுத்தும் வெயிலில் மதுரைக்கு நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த ஔவையார், களைத்துப்போய் ஒரு நாவல் மரத்தின் நிழலில் உட்கார்ந்தார். மரக்கிளையில் மாடு மேய்க்கும் ஒரு பையன். "பாட்டி, நாவல் பழம் வேணுமா?" என்று கேட்டான். பாட்டி தலையசைத்ததும் அடுத்த கேள்வி: "சுட்ட பழம் வேணுமா, சுடாத பழம் வேணுமா?" பழத்தில் சுட்டது என்ன, சுடாதது என்ன என்று குழம்பிய ஔவை, சுடாததையே கேட்டார். பையன் கிளையை உலுக்கினான். பழங்கள் மண்ணில் உதிர்ந்தன. ஒவ்வொன்றையும் எடுத்து ஒட்டிய மணலை ஊதி ஊதித் துடைத்தார் பாட்டி. மரத்தின் மேலிருந்து சிரிப்பு: "என்ன பாட்டி, பழம் ரொம்பச் சுடுதா? நல்லா ஆற வச்சுச் சாப்பிடுங்க!" அந்தச் சொல் விளையாட்டில் தோற்ற ஔவை, எதிரே நிற்பது முருகனே என்று உணர்ந்து கண் கலங்கினார். கனிகள் கீழே கொட்டிய அந்தத் தோப்பின் நினைவாகவே ஊருக்கு இந்தப் பெயர் நிலைத்தது.

அன்று பாட்டி உட்கார்ந்த மரத்தின் வழித்தோன்றல் என்று போற்றப்படும் நாவல் மரம் கோயிலின் வலது பக்கம் இன்றும் பசுமையாக நிற்கிறது, அதன் வேரடியில் ஒரு பிள்ளையாரும் குடியிருக்கிறார். மற்ற நாவல் மரங்கள் ஆடி, ஆவணியில் காய்க்கும்போது இந்த மரம் சும்மா இருக்கும், கந்த சஷ்டி வரும் ஐப்பசியில்தான் பழுக்கும். தொடக்கத்தில் இங்கே வேல் மட்டும்தான் வழிபாட்டில் இருந்தது; பின்னாளில்தான் தேவியரோடு முருகனின் திருவுருவம் நிறுவப்பட்டது. அதனால் வேலுக்கு இன்றும் தனிச் சன்னிதி உண்டு.

கோயிலிலிருந்து இன்னும் சில நூறு மீட்டர் மேலே ஏறினால் காவல் தெய்வம் இராக்காயி அம்மன் சன்னிதி. அவள் பாதத்தின் கீழ் வழிந்தோடும் இனிய நீர்தான் நூபுர கங்கை தீர்த்தம்; பக்தர்கள் அதில் நீராடிவிட்டே அம்மனை வணங்குவார்கள்.

பழந்தமிழ் இலக்கியமே இந்த முருகனுக்குச் சாட்சி. சங்க காலத் திருமுருகாற்றுப்படையில் நக்கீரர் இதை முருகனின் படைவீடுகளுள் ஒன்றாகப் பாடினார்; எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு நூல்களிலும் சிலப்பதிகாரத்திலும் இச்சோலையின் முருகன் வருகிறான், மதுரைக்குப் போகும் பழைய வழியில் இது இருந்ததைச் சிலம்பு காட்டுகிறது. இளம்பெருவழுதியாரும், பிற்காலத்தில் அருணகிரிநாதரும் குமரகுருபரரும் இத்தலத்தைப் பாடினார்கள். கோயிலில் கல்வெட்டுகள் எதுவும் பதிவாகவில்லை. இன்றைய மூன்று நிலை ராஜகோபுரம் இருபதாம் நூற்றாண்டில் பக்தர்களின் உபயத்தால் கட்டப்பட்டது. கோயிலை இந்து சமய அறநிலையத் துறை நிர்வகிக்கிறது.

ஞானமும் கல்வியும் வேண்டி இந்த முருகனை வணங்குவது பழைய வழக்கம். வேண்டியது நிறைவேறியவர்கள் முருகனுக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து வஸ்திரம் சாத்துகிறார்கள். செவ்வாய்க்கிழமைக் காலைப் பூஜையில் வேலுக்குப் பால் அபிஷேகம் செய்து வேண்டிக்கொள்வதும் இங்கே வழக்கம். இவை பக்தர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாடுகள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை.