திருச்செந்தூர் சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில்

அறுபடை வீடுகளில் மற்ற தலங்கள் மலைகளில் இருக்க, திருச்செந்தூர் மட்டும் வங்காள விரிகுடாக் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது. ஆனாலும் இதுவும் ஒரு காலத்தில் சந்தன மலை என்ற குன்றின் மேல் இருந்தது என்கிறது கோயில் வரலாறு. திருச்சீரலைவாய், ஜெயந்திபுரம் என்ற பழைய பெயர்களும் இந்த ஊருக்கு உண்டு.

தல வரலாறு கந்த புராணத்தோடு பிணைந்தது. சிவனிடம் வரம் பெற்ற சூரபத்மன் தேவர்களைத் துன்புறுத்தினான். தேவர்கள் முறையிட, சிவன் தன் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து ஆறு தீப்பொறிகளை வெளிப்படுத்தினார்; அவற்றிலிருந்து முருகன் தோன்றினார் என்கிறது புராணம். சூரனை அழிக்கப் புறப்பட்ட முருகன் தன் படையுடன் இங்கே தங்கினார். அப்போது இங்கே தவம் செய்துகொண்டிருந்த தேவர்களின் குருவான வியாழ பகவானிடமிருந்து அசுரர்களின் வரலாற்றை அறிந்தார். வீரபாகுவைத் தூது அனுப்பியும் சூரன் கேட்கவில்லை. இறுதியில் மாமரமாக நின்ற சூரனை முருகன் வேலால் பிளந்தார். ஒரு பாதி மயிலாகவும், மறு பாதி சேவலாகவும் ஆனது. மயில் வாகனமாயிற்று; சேவல் கொடியாயிற்று. வியாழ பகவானின் வேண்டுகோளின்படி முருகன் இங்கேயே தங்கினார்; விஸ்வகர்மா கோயிலைக் கட்டினார் என்பது நம்பிக்கை. வெற்றி தந்தவர் என்பதால் ஜெயந்திநாதர்; அந்தப் பெயரே செந்தில்நாதர் ஆனது என்கிறார்கள். இதனால் இது குருத் தலமாகவும் போற்றப்படுகிறது.

போர் முடிந்ததும் முருகன் நன்றியோடு சிவபூஜை செய்தார் என்பது மரபு. அதனால் மூலவர் நான்கு கரங்களுடன், வலக்கையில் தாமரை மலர் ஏந்திய தவக் கோலத்தில் காட்சி தருகிறார். அவருக்குப் பின்னால் ஒரு சிவலிங்கம் உள்ளது; தீபாராதனை முதலில் அந்த லிங்கத்துக்குக் காட்டப்படுகிறது. இங்கே ஷண்முகர், ஜெயந்திநாதர், குமார விடங்கர், அலைவாய்ப் பெருமாள் என நான்கு உற்சவர்கள் தனித்தனிச் சன்னிதிகளில் இருக்கிறார்கள். இரண்டாம் பிரகாரத்தில் வள்ளி, தெய்வானை இருவருக்கும் தனிச் சன்னிதிகள் உண்டு.

கோயிலுக்குத் தெற்கே கடற்கரையில் நாழிக் கிணறு என்ற நன்னீர்க் கிணறு உள்ளது. போரின்போது முருகன் வேலால் உண்டாக்கிய ஊற்று இது என்பது நம்பிக்கை. கடலிலும் நாழிக் கிணற்றிலும் நீராடிவிட்டு முருகனை வணங்குவது பக்தர்களின் வழக்கம். இலை விபூதி இங்கே பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது.

மற்ற முருகன் கோயில்களில் கந்த சஷ்டி ஆறு அல்லது ஏழு நாட்கள்தான். திருச்செந்தூரில் அது பன்னிரண்டு நாள் விழா. ஆறாம் நாள் கடற்கரையில் சூரசம்ஹாரம் நடக்கிறது; ஏழாம் நாள் முருகன்–தெய்வானை திருக்கல்யாணம். ஆவணி, மாசி மாதங்களில் பன்னிரண்டு நாள் திருவிழாக்களும், வைகாசி விசாகம், தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம் ஆகியவையும் இங்கே சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன.

சங்க இலக்கியமான நக்கீரரின் திருமுருகாற்றுப்படை, திருச்சீரலைவாயை முருகனின் இரண்டாவது படை வீடாகப் பாடுகிறது. அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில் இத்தலத்தைப் போற்றியுள்ளார். குமரகுருபரர் கந்தர் கலிவெண்பாவை இங்குள்ள முருகன் அருளால் பாடினார் என்பதும், ஆதி சங்கரர் சுப்ரமணிய புஜங்கத்தை இங்கே பாடினார் என்பதும் மரபு. பதினேழாம் நூற்றாண்டின் நடுவில் டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி சில காலம் கோயிலைக் கைப்பற்றியிருந்தது. அப்போது அவர்கள் எடுத்துச் சென்ற சிலைகள் கடலில் விழுந்தன என்றும், வடமலையப்ப பிள்ளை கனவில் கண்ட இடத்தில் தேடி அவற்றை மீட்டார் என்றும் உள்ளூர் மரபு சொல்கிறது. மீட்கப்பட்ட சிலை திருமலை நாயக்கர் முன்னிலையில் மீண்டும் நிறுவப்பட்டதை 1653-ஆம் ஆண்டுக் கல்வெட்டு பதிவு செய்கிறது. கடல் காற்றால் பழைய மணற்கல் கட்டுமானம் சிதையத் தொடங்கியபோது, மௌன சுவாமிகள், காசி சுவாமிகள், ஆறுமுக சுவாமிகள், தேசிகமூர்த்தி சுவாமிகள் ஆகியோர் தொடர்ந்து சுமார் 72 ஆண்டுகள் திருப்பணி செய்து கோயிலைக் கருங்கல்லால் புதிதாகக் கட்டினர்; 1941-இல் குடமுழுக்கு நடந்தது. கருவறைக்கு மேற்கே உள்ள ராஜகோபுரம் ஒன்பது நிலைகளுடன் சுமார் 157 அடி உயரம் கொண்டது. கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.