சேலம் கோட்டை மாரியம்மன் கோயில்

சேலம் நகரின் நெரிசல் மிகுந்த மையத்தில், பழைய பேருந்து நிலையத்தின் அருகே உயர்ந்து நிற்கும் ராஜகோபுரம்தான் அடையாளம். உள்ளே போனால் ஆச்சரியம் காத்திருக்கிறது: அவ்வளவு பெரிய கோயிலுக்கு அவ்வளவு சிறிய கருவறை. அமைச்சரோ ஆண்டியோ, முழங்கால் போட்டு முதுகை வளைக்காமல் அவள் முகம் தெரியாது; தெய்வத்தின் முன் எல்லோரும் சமம் என்பதை இந்த வாசலே சொல்லிவிடுகிறது. ஈசானத் திசையைப் பார்த்தபடி, சாந்தம் தவழும் முகத்தோடு கொலுவிருக்கிறாள் தேவி. தலையில் படமெடுத்த நாகத்துடன் கூடிய தீச்சுடர்க் கிரீடம். வலப்புறம் மேல் கரத்தில் பாம்புக் கயிறோடு உடுக்கை, கீழ்க் கரத்தில் சூலம்; இடப்புறம் மேலே யானை அடக்கும் துறட்டியோடு அமுதச் சின்னம், கீழே மண்டையோட்டுக் கிண்ணம். இடக்காலை யோக நிலையில் மடித்திருக்கிறாள். மற்ற அம்மன்களின் காலடியில் அசுரன் தலை இருக்கும்; இவள் பாதத்தின் கீழ் ஒரு தாமரை மொட்டு.

சேலத்தைச் சுற்றி எட்டு இடங்களில் மாரி குடியிருக்கிறாள். கோட்டை தவிர, அம்மா, செவ்வாய், சஞ்சீவிராயன், பொன்னம்மா என்று நான்கு பேட்டைகளிலும், குகையிலும், அன்னதானப்பட்டியிலும், சின்னக்கடைத் தெருவிலும் அவளுக்குக் கோயில்கள். இவர்களில் மூத்தவளும் தலைவியும் கோட்டை மாரி; மக்கள் இவளைச் செல்லமாகப் 'பெரிய மாரி' என்றே அழைக்கிறார்கள்; எட்டுப் பேட்டைக்கும் தலைவி என்ற பட்டமும் இவளுக்கே. ஆடி மாதம் வந்தால் இந்த மூப்பு கண்கூடாகத் தெரியும். பூச்சாட்டுதலுக்கான பூ முதலில் இவள் சன்னிதியில் சாத்தப்பட்டு, அங்கிருந்துதான் மற்ற ஏழு கோயில்களுக்கும் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.

பெயரிலேயே கதை இருக்கிறது. ஐந்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் மேற்கே சேரச் சீமையிலிருந்து வந்த குறுநில மன்னர்கள் இங்கு மதில் எழுப்பி ஆட்சி நடத்தினார்கள். மதிலுக்குள் திருமாலுக்கு ஒரு சன்னிதி; காவலுக்கு ஒரு மாரி. கோட்டையின் ஈசான மூலையில், அதாவது வடகிழக்கில், காவல் தெய்வமாக அமர்ந்தவள் இவள்; கோட்டை வீரர்கள் போருக்குப் போகும் முன் வணங்கியது இவளைத்தான். கோட்டை மறைந்து, இன்று 'கோட்டைமேடு' என்ற பெயர் மட்டுமே மிஞ்சியிருக்கிறது. ஆனாலும் அந்தக் காலம் மறக்கப்படவில்லை; மதிலோடு பிறந்தவள், ஊரோடு பிறந்தவள் என்று இவளைப் பாடும் சின்னப்பக் கவுண்டரின் நாட்டுப்புறப் பாட்டு இன்றும் வழக்கில் இருக்கிறது.

இங்கு நிவேதனத்தைச் சன்னிதி முன் வைத்துவிடுவதில்லை; எடுத்து அம்மனுக்கு ஊட்டியே விடுகிறார்கள். பழைய நாட்களில் பக்கத்தில் பாயும் திருமணிமுத்தா நதியில் முங்கி எழுந்த பிறகே சன்னிதிக்குள் கால் வைப்பது வழக்கமாக இருந்தது. சின்னஞ்சிறு கருவறையைச் சுற்றி வாசல் கூடம், பலியிடும் மேடை, வெளிச்சுற்றுத் தூண் வரிசை, கிளி மண்டபம், வசந்த விழாவுக்கான மண்டபம் எல்லாம் விரிகின்றன. தரிசனம் முடிந்ததும் கிளம்பிவிட வேண்டாம்: சிவனுக்குச் சம்பமூர்த்தீஸ்வரரும் காய நிர்மலேஸ்வரரும், திருமாலுக்கு லட்சுமி கோபாலரும் அழகிரிநாதரும், கூடவே வீரபத்திரரும் அனுமனும் என்று அக்கம்பக்கத் தெருக்களிலேயே இன்னும் ஆறு கோயில்கள் காத்திருக்கின்றன.

சுமார் ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் சேர நாட்டுச் சிற்றரசர்கள் கட்டிய கோட்டையோடு இக்கோயிலும் பிறந்தது. பின்னர், திருமணிமுத்தாற்றை ஒட்டிய கணக்கர் தெருவில் வாழ்ந்த கனகசபை முதலியாரும் சிவசங்கர முதலியாரும் அம்மனை இன்றைய இடத்துக்குக் கொண்டு வந்து கோயில் கட்டினார்கள்; அபிஷேகத்துக்கு ஆற்று நீரையே பயன்படுத்தினார்கள். கொங்குச் சீமையின் பல ஊர்களிலிருந்து கால்நடையாக வந்தவர்கள் இரவு படுக்கக்கூட இடம் கிடைக்காமல் அலைந்தார்கள். அதைப் பார்த்து 1876-இல் பார்வதியம்மாளும் (பழைய கோட்டைப் பட்டக்காரர் குடும்பம்) முத்துக்குமார பிள்ளையும் இலவசத் தங்குமிடம் ஒன்றை எழுப்பினார்கள். 1881-இல் கோயில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. ஐந்நூறு ஆண்டு என்ற வயது ஊர் மரபின் கணக்கு; அதைக் குறிக்கும் கல்வெட்டு எதுவும் இங்கு பதிவாகவில்லை. இன்று இந்து சமய அறநிலையத் துறை கோயிலை நிர்வகிக்கிறது.

முத்து போட்ட உடம்பு, மங்கும் பார்வை, தள்ளிப்போகும் கல்யாணம், வீட்டுக்குள் பிணக்கு, வாரிசு ஏக்கம் என்று எதுவானாலும் இவளிடம் முறையிடலாம். ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு நேர்த்தி உண்டு. அம்மை கண்ட வீட்டார் இங்கிருந்து புனித நீரை வீட்டுக்கு எடுத்துப் போகிறார்கள்; நோயாளி எழுந்து நடமாடியதும், களிமண்ணில் பிடித்த உருவத்தைச் சிரசில் ஏற்றி மும்முறை பிரகாரம் சுற்றிக் கடன் தீர்க்கிறார்கள். கண்ணில் பூ விழுதல் போன்ற கோளாறுகளுக்குப் பொன் அல்லது வெள்ளித் தகட்டில் கண் உருவம் செய்து சாத்துகிறார்கள் (கண்ணடக்கம்); வேறு உறுப்புகளுக்கு அந்த உறுப்பின் உருவம் (உருவாரம்). பாதத்தோடு பாதம் ஒட்டியபடி மெல்ல மெல்லக் கால் வைத்து மூன்று சுற்று வருவதுதான் 'அடியளந்து கொடுத்தல்'. பலிமேடையில் சிவந்த உப்புக் கல்லைத் தூவி அதன் மேல் தண்ணீர் விடுவதும் இங்கே பார்க்கக்கூடிய காட்சி; உப்பு கரைவதுபோலக் குறையும் கரையட்டும் என்பது வேண்டுதல். பெண் பார்க்கும் பேச்சு, புதுத் தொழில், வேலை என்று எதைத் தொடங்கும் முன்னும் வெள்ளை, சிவப்புப் பூக்களைத் தனித்தனிப் பொட்டலங்களாகக் கட்டி அம்மன் பாதத்தில் வைத்து ஒன்றை எடுக்கிறார்கள்; நினைத்த நிறம் வந்தால் காரியத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். இவை நம்பிக்கை சார்ந்த நேர்த்திக்கடன்கள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை, மருத்துவச் சிகிச்சைக்கு மாற்றும் அல்ல.