மோகனூர் நாவலடி கருப்பண்ணசுவாமி கோயில்

மோகனூர் கோயிலின் கதை ஒரு நாவல் மரத்தடியில் தொடங்குகிறது. பழைய வழித்தடத்தில் பயணம் செய்த வணிகர்கள் சிலர் இரவு இங்கே தங்கினார்கள். தாங்கள் சுமந்து வந்த ஒரு கல்லை நாவல் மரத்தடியில் வைத்துவிட்டு உறங்கினார்கள். காலையில் அந்தக் கல்லை அசைக்கக்கூட முடியவில்லை. அப்போது ஒரு பக்தர் மீது கருப்பசாமி இறங்கி, 'நான் இங்கேயே தங்கிவிட்டேன்; இங்கே எனக்குக் கோயில் கட்டுங்கள்' என்று சொன்னதாகத் தல வரலாறு கூறுகிறது. நாவல் மரத்தடியைத் தன் இடமாகத் தேர்ந்ததால் இவர் நாவலடி கருப்பசாமி.

கருப்பசாமி தமிழகக் கிராமங்களின் காவல் தெய்வம். ஊரையும் மக்களையும் காப்பவர் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இங்கே மூலவருக்குச் செதுக்கிய சிலை இல்லை. ஒரு சிறு குழிக்குள் உள்ள பீடமே மூலவர். அதற்குக் கண், மூக்கு, திலகம் வரைந்து, தலைப்பாகை வைத்து அலங்கரிக்கிறார்கள். உற்சவர் நாவலடியான். பட்டமரத்தான் என்றும் இவரை அழைப்பதுண்டு.

வடக்கு வாயிலுக்கு எதிரே செல்லாண்டியம்மன் பீடத்தில் வீற்றிருக்கிறாள். முன் மண்டபத்தில் சப்த கன்னியர் உள்ளனர். பொம்மி, வெள்ளையம்மாளுடன் மதுரைவீரனுக்கும் சன்னிதி உண்டு. வாயிலில் குதிரை வாகனங்கள் நிற்கின்றன.

வேண்டுதல் நிறைவேறியவர்கள் படையல் இடுவது இங்கே முக்கிய வழக்கம். அதனால் இவருக்குப் படையல் சாமி என்றும் பெயர். தல விருட்சம் நாவல் மரம்; தீர்த்தம் காவிரி. இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் பட்டியலில் இந்தக் கோயில் 'நாவலடி கருப்பண்ணசுவாமி மற்றும் செல்லாண்டியம்மன் கோயில்' என்று இடம்பெறுகிறது.

இது பரிகாரத் தலம் என்று சொல்லப்படுவதில்லை; வேண்டுதலுக்கும் நேர்த்திக்கடனுக்கும் உரிய கோயில். பக்தர்கள் தங்கள் குறையை ஒரு மனுவைப் போலத் தாளில் எழுதி, பூஜை செய்து, கோயிலில் உள்ள மரத்தில் கட்டுகிறார்கள். கோயிலில் மூன்று வேல்கள் உள்ளன. தெரிந்தே தவறு செய்தவர்கள் வேலில் எலுமிச்சம்பழம் குத்தி, மீண்டும் அப்படிச் செய்ய மாட்டோம் என்று உறுதி எடுப்பார்கள். பிறரால் ஏமாற்றப்பட்டவர்களும் இந்த வேல்களிடம் முறையிடுகிறார்கள். வேண்டுதல் நிறைவேறியதும் படையல் இடுவது வழக்கம். இவை பக்தர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்த வழக்கங்கள்; எந்தப் பலனுக்கும் உறுதி இல்லை. நேரம் உள்ளிட்ட விவரங்களைச் செல்வதற்கு முன் கோயில் நிர்வாகத்திடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.