திருப்போரூர் கந்தசுவாமி கோயில்

பழைய மகாபலிபுரம் சாலையில் திருப்போரூர் நகருக்குள் நுழைந்ததுமே, எழுபது அடி உயர ஐந்து நிலை ராஜகோபுரம் தெரியும். கோயில் நான்கு ஏக்கர் பரப்பில் விரிந்திருக்கிறது; வெளியே திருக்குளம். கோபுர வாசலை ஒட்டிய இருபத்து நான்கு கால் மண்டபம் வழியே போனால், கிழக்கு நோக்கிய கருங்கல் கருவறையில் ஏழடி உயரக் கந்தசுவாமி நிற்கிறார். இரண்டு கைகள், ஒன்றில் வேல், பக்கத்தில் மயில். வள்ளியும் தெய்வானையும் முதல் சுற்றில் தனிச் சன்னதிகளில்; சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் அவர்களின் பரிவார தெய்வங்களுக்கும் கூடத் தனி இடங்கள் உண்டு. மூலவர்கள் மூவரும் தானாகத் தோன்றிய சுயம்பு வடிவங்கள். அதனால் அவர்களுக்குத் திருமுழுக்கு இல்லை; புனுகுச் சட்டம் மட்டுமே சாத்துகிறார்கள்.

தல புராணம் இப்படிச் சொல்கிறது: முருகன் அசுரர்களை மூன்று களங்களில் எதிர்கொண்டான். கடலில் நடந்தது திருச்செந்தூரில், தரையில் நடந்தது திருப்பரங்குன்றத்தில், ஆகாயத்தில் நடந்தது இங்கே. தாருகாசுரனை வென்ற 'போர்' நடந்த ஊர் என்பதால் போரூர்; தாருகபுரி, சமரபுரி என்ற பெயர்களும் அதிலிருந்துதான். பின்னொரு காலத்தில் பெரும் பிரளயம் வந்து இந்த இடம் நீருக்குள் போனது; வெள்ளம் வடிந்ததும் பனைமரங்கள் மண்டிய காடாகக் கிடந்தது. மதுரையில் மீனாட்சி அம்மனின் அருள் பெற்று வாழ்ந்த சிதம்பர சுவாமிகளுக்கு ஒருநாள் வானிலிருந்து ஒரு குரல் கேட்டது: "திருப்போரூரில் ஒரு பனையடியில் முருகன் புதைந்து கிடக்கிறான், எடுத்துக் கோயில் கட்டு." அவர் இங்கே வந்து தோண்டினார்; திருவுருவம் கிடைத்தது. பதினேழாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அந்தப் பனங்காட்டிலேயே கோயிலை எழுப்பினார். பக்கத்தில் ஓடிய வள்ளையார் ஓடையைச் சீர்செய்து திருக்குளமாக்கினார்; அந்தக் குளம் வற்றுவதே இல்லை. இந்தக் கந்தனுக்காக அவர் இயற்றிய எழுநூற்று இருபத்தாறு பாக்களைத் தொகுத்து 'சந்நிதி முறை' என்று போற்றுகிறார்கள்.

மூலவருக்குத் திருமுழுக்கு இல்லாததால், அபிஷேகத்துக்கென்றே சிறிய வடிவிலான முருகன், வள்ளி, தெய்வானை உருவங்களை ஒரு பீடத்தில் சிதம்பர சுவாமிகள் கருவறைக்குள்ளேயே நிறுவினார். ஆமை வடிவப் பீடத்தின் மேல் அவர் அமைத்த ஸ்ரீசக்கர யந்திரத்துக்குத்தான் அன்றாட பூஜைகள் நடக்கின்றன. திருவுருவம் கிடைத்த பனையின் ஓலை என்று ஒரு பழைய ஓலை கோயிலில் பாதுகாக்கப்படுகிறது. கோயிலுக்குள் சிதம்பர சுவாமிகளுக்கும் தனிச் சன்னதி உண்டு; கண்ணுவர்ப்பேட்டையில் அவரது திருமடம். அகத்திய முனிவர் பொதிகை மலைக்குப் போகும் வழியில் இங்கே தங்கிச் சென்றார். அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில் இந்த முருகனைப் பாடியிருக்கிறார்; கந்த சஷ்டி கவசத்தில் பாலதேவராயர் 'சமரபுரி வாழ் சண்முகத்தரசே' என்று அழைப்பது இவரைத்தான். சமர், செரு, யுத்தம், போர் என்ற எல்லாச் சொற்களுக்கும் பொருள் ஒன்றே; அதனால் இந்த ஊருக்கு யுத்தபுரி, செருவூர், போரிநகர் என்று பெயர்களும் பல. தல மரம் வன்னி.

இந்த இடத்தில் முதல் கோயில் பத்தாம் நூற்றாண்டில், பல்லவர் காலத்தில் எழுந்தது. இன்று நாம் காணும் கோயில் பதினேழாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சிதம்பர சுவாமிகள் மீண்டும் கட்டியது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில், இந்த ஊரில் தோண்டியெடுத்த திருவுருவங்களோடு கோயில் மேலும் விரிவடைந்தது. 2013-இல் கோயிலின் ஓர் அறையைத் தொல்லியல் வல்லுநர்கள் தோண்டிப் பார்த்தபோது பூஜைப் பொருட்கள் மட்டுமே கிடைத்தன. அதே ஆண்டு, தண்டலத்தில் குத்தகைக்கு விடப்பட்டு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்த கோயிலின் 36 ஏக்கர் நிலம் (மதிப்பு சுமார் ₹100 கோடி) மீட்கப்பட்டது. கோயில் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகத்தில் உள்ளது.

குழந்தை வரம் வேண்டுபவர்கள் தல மரமான வன்னியில் சிறு தொட்டில் கட்டிவிட்டு முருகனிடம் வேண்டிக்கொள்கிறார்கள். சிதம்பர சுவாமிகள் நிறுவிய ஸ்ரீசக்கரத்துக்குச் செய்யும் வழிபாடு இங்கே மிகுந்த சக்தி உடையதாகப் போற்றப்படுகிறது. இவை பக்தர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்த வழிபாடுகள்; குழந்தைப் பேறு போன்றவற்றுக்கு மருத்துவ ஆலோசனையே முதன்மை.